Een simpele bloedtest zou een tumor kunnen lokaliseren

22 februari 2019
Als je een tumor hebt zou een simpele test genoeg kunnen zijn om vast te stellen welke weefsels aangetast zijn. Dit komt door veranderingen aan je afstervende DNA-cellen, als deze in de bloedbaan worden opgenomen.

Vroegtijdig een tumor lokaliseren blijft een van de lastigste opdrachten voor de medische professie. Ook al zijn er al grote stappen gezet, blijft het moeilijk voor doktoren om gespecialiseerde tests te ontwikkelen die afgenomen worden als de verdenking van een tumor is gestegen.

Op dit moment zijn er klinische proeven die het identificeren van kwaadaardige cellen mogelijk kunnen maken. Dit is met name gemakkelijk als de cellen al hun meest gevorderde stadium bereikt hebben. Bij deze proeven blijken de bloedtesten zeer effectief.

Deze kunnen namelijk mogelijk de aanwezigheid van kanker vaststellen door het identificeren van het DNA die tumorcellen maken als ze sterven. Desalniettemin zijn dit alleen maar zeer oppervlakkige proeven. Uiteindelijk kunnen ze niet de exacte locatie van de tumor lokaliseren.

Verrassend genoeg lijkt deze situatie te gaan veranderen. Dit is te danken aan nieuwe inzichten van een groep bio-ingenieurs van de University of California in San Diego.

Deze experts hebben namelijk een nieuw soort bloedtest ontwikkeld. Deze test toont niet alleen maar aan dat er een tumor aanwezig is in het lichaam. Hij kan namelijk ook laten zien waar deze te vinden is.

De nieuwe analyse zou een vroegere diagnose mogelijk kunnen maken. Tegelijkertijd zou het patiënten kunnen helpen ingrijpende chirurgische ingrepen te vermijden.

Ook aanbevolen:
De ontwikkeling van kanker voorkomen met groenten en fruit

Het onderzoek waarmee men een tumor kan lokaliseren

Buisjes met bloed

De bio-ingenieurs van de University of California hebben een nieuwe bloedtest ontwikkeld. Deze test is anders dan de reeds bestaande tests. Hij is mogelijk in staat kanker eerder en nauwkeuriger vast te stellen.

De resultaten werden in een artikel van het tijdschrift Nature Genetics gepresenteerd. Het belang van deze doorbraak is opvallend te noemen bij het bestrijden van deze gevaarlijke ziekte.

In het onderzoek ontdekten ze namelijk dat de kwaadaardige cellen concurreren met gezonde cellen. Ze proberen beiden om voedingsstoffen en ruimte te krijgen. Tijdens dit proces gaan cellen dood.

Het DNA van deze stervende cellen die in een bepaald gedeelte van je lichaam groeien, wordt vervolgens via je bloed getransporteerd. Dit DNA kan zodoende helpen bij het proces dat tot het vinden van het getroffen gebied leidt.

Bloed afnemen

Ze vonden het DNA-profiel dat de sleutel was voor het identificeren van het gedeelte waar de tumor zat. Bovendien ontdekten ze methyleringsallelen CpG in de DNA-moleculen.

Een unieke cellulaire identiteit

Over het algemeen kunnen wetenschappers elk deeltje van je lichaam identificeren door hun unieke karakteristiek van methyleringsallelen. Kun Zhang, professor voor ingenieurswetenschappen aan de University of California, San Diego en hoofd onderzoeker, legt het uit:

“We deden deze ontdekking per ongeluk. Oorspronkelijk volgden we de conventionele aanpak en keken alleen maar naar signalen van kankercellen en probeerden uit te vinden waar ze vandaan komen.”

“Maar we zagen ook signalen van andere cellen en realiseerden ons dat als we allebei de signalen samenvoegen, we werkelijk de aan- of afwezigheid en de locatie van een tumor vast kunnen stellen.”

-Kun Zhang-

Om een methode uit te proberen, creëerden de wetenschappers een databank. Deze databank bevat alle CpG-methyleringspatronen van de organen. Dat houdt dus in dat de gegevens erin staan van de:

  • Lever
  • Darmen
  • Dikke darm
  • Longen
  • Hersenen
  • Nieren
  • Milt
  • Alvleesklier
  • Bloed

Zie ook:
Omgaan met het nieuws dat je kanker hebt

Kankercel

Genetische merkers

Tegelijkertijd voerden zij een analyse uit op tumor- en bloedmonsters van het Moores Cancer Center aan de University of California. Zodoende konden ze de specifieke genetische merkers voor kanker identificeren.

Bovendien hebben ze bloedmonsters genomen van zowel patiënten die een tumor hebben als van patiënten die er geen hebben. Daarmee konden ze de kankermerkers in de methyleringsallelen van het genetisch materiaal van de weefsels van de patiënten identificeren.

Uiteindelijk hebben de wetenschappers de test als een ‘tweevoudig authenticatieproces’ gecatalogiseerd. Ondanks de resultaten besloot het team van onderzoekers voorzichtig te zijn. Op dit moment is het alleen maar bewijs voor een concept.

“Om dit onderzoek tot een klinisch niveau te bewegen, moeten we met oncologen werken om deze methode verder te optimaliseren en verfijnen.”

-Kun Zhang-

Desalniettemin is dit een veelbelovende en interessante ontwikkeling voor het lokaliseren van een tumor om te volgen.

  • Nature Genetics volume 49, pages 635–642 (2017) http://www.nature.com/ng/journal/v49/n4/full/ng.3805.html