Schildklierknobbeltjes: goedaardig of niet?

Nodule op de Schildklier

Schildklierknobbeltjes worden ook wel schildkliernodus of nodules genoemd. Het zijn goedaardige gezwellen die groeien rondom de schildklierkwabben en worden vaak opgemerkt als verdikkingen in de hals aan de kant van de schildklier. Belangrijk is om op te sporen of het om een onschuldig gezwel gaat of een aandoening die kan uitgroeien tot een kwaadaardig tumor.

Een goed functionerende schildklier ligt dus aan de basis van de goede werking van heel wat fysiologische processen in het lichaam. Het is een kleine klier die ongeveer de vorm van een vlinder heeft en zo’n 25 gram weegt. Hij ligt als een soort schild om de luchtpijp heen, net onder het strottenhoofd. De endocriene klier is opgebouwd uit twee kwabben, die zelf bestaan uit verschillende follikels of blaasjes. Verstoring in de afscheiding van de hormonen kan tot verschillende ziektebeelden leiden en komt ongeveer acht keer meer voor bij vrouwen dan bij mannen, vaak tijdens en na de periode van zwangerschap en bevalling. De meeste behandelingen zijn eenvoudig en doeltreffend voor de meeste schildkieraandoeningen.

Ook het ontstaan van schildklierknobbeltjes komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Ongeveer vijf procent van de vrouwelijke bevolking krijgt hiermee te maken tegenover één procent van de mannen. Ze ontstaan vaak tijdens het verouderingsproces en worden meestal ontdekt als ze zichtbaar worden in de hals of als er een knobbeltje gevoeld wordt. Belangrijk is aandachtig te zijn en veranderingen in het lichaam op te merken. Ontstaan er verdikkingen in de halsstreek, dan wordt aangeraden de huisarts en vervolgens een endocrinoloog te raadplegen. Zij zullen beslissen of het aangewezen is om verdere onderzoeken uit te voeren. Een van de onderzoeken die vaak uitgevoerd worden is echografische beeldvorming, waarbij men de knobbeltjes zichtbaar kan maken door middel van geluidsgolven. Ook kan er een biopsie of bijkomend bloedonderzoek gedaan worden. De endocrinoloog bekijkt op deze manier over welke soort knobbeltjes het gaat en of verdere behandeling aangewezen is. Schildklierknobbeltjes kunnen de volgende eigenschappen vertonen:

  • Ze kunnen vocht bevatten en dan spreekt men over schildkliercystes
  • Of ze bestaan uit vast celweefsel
  • Ook is een combinatie van beiden mogelijk met bijkomende aanwezigheid van calcium

De structuur van de schildklierknobbeltjes staat echter niet in verband met het al dan niet kwaadaardig zijn. Volgens de Amerikaanse Schilklierorganisatie heeft onderzoek uitgewezen dat negen op de tien gevallen van deze gezwellen goedaardig zijn. De meest efficiënte manier om de aard van de knobbeltjes te bepalen, is door middel van een sonogram. Hiermee kunnen artsen bepalen of de massa vast of cystisch is en goedaardig of niet. Hiervoor wordt een heel dunne naald gebruikt, die tot in de knobbels kan binnendringen.

Tijdens deze punctie worden staaltjes van het vocht of weefsel genomen, die onmiddellijk verder onderzocht kunnen worden. Zijn de resultaten niet duidelijk, dan kan er op deze manier weer snel nieuw onderzoek uitgevoerd worden, omdat de procedure pijnloos en zonder verdoving gedaan kan worden. Het onderzoek is betrouwbaar, omdat radioloog en cytoloog nauw samenwerken met de endocrinoloog om zo snel mogelijk een volledig beeld en resultaat te verkrijgen. Onmiddellijk na het verlaten van de radiologie zijn de resultaten beschikbaar en kan reeds bepaald worden of er al dan niet een behandeling nodig is.

Onthoud dat het belangrijk is voldoende aandacht te besteden aan zelfonderzoek van je lichaam. Gebruik hiervoor een spiegel en let op veranderingen van structuur en kleur van de huid. Enkele minuutjes na het baden of douchen jezelf controleren geeft je de mogelijkheid eventuele veranderingen op te sporen en op tijd in te grijpen.