7 zinnen om te vermijden tijdens driftbuien van kinderen

Omgaan met de driftbui van je kind is lastig, maar bepaalde zinnen kunnen je kind kwetsen en later problemen veroorzaken. Ontdek welke woorden je moet vermijden terwijl je je kind probeert te kalmeren.
7 zinnen om te vermijden tijdens driftbuien van kinderen
Elena Sanz

Geschreven en geverifieerd door de psycholoog Elena Sanz.

Laatste update: 28 oktober, 2022

Driftbuien komen veel voor tijdens de vroege kinderjaren, vooral bij kinderen tussen de leeftijd van 2 en 4 jaar. De meeste kinderen van deze leeftijd hebben zo’n emotionele reactie die op volwassenen erg overdreven overkomt.

Ouders zijn vaak stomverbaasd over de woede, het huilen en het verzet van hun kinderen als hun iets geweigerd wordt wat ze willen of als ze gedwongen worden iets te doen wat ze niet willen doen. Hoewel deze situaties moeilijk te hanteren zijn, zijn er bepaalde zinnen om te vermijden tijdens driftbuien van kinderen.

Het is begrijpelijk dat je je soms overweldigd kunt voelen, dat je niet weet hoe je moet reageren of hoe je de aandacht van je kind kunt afleiden. Je moet echter in gedachten houden dat driftbuien van kinderen niet bedoeld zijn om je te ergeren of je ongemakkelijk te maken, maar een natuurlijke reactie (Spaanse link) is van een kind dat zijn autonomie opeist.

Als ouders is het onze taak om deze emotionele uitbarstingen te begrijpen en te begeleiden en kinderen te leren om wat ze voelen op gezondere manieren te kanaliseren. In dit verband zijn er bepaalde zinnen die je tijdens driftbuien beter kunt vermijden.

Dat is niet alleen omdat deze zinnen je niet helpen het kind tot bedaren te brengen, maar ook omdat je er emotionele schade mee kunt toebrengen en de band met je kinderen kunt verslechteren. Hier zijn er een paar.

De zinnen die je bij driftbuien van kinderen moet vermijden

Laten we samenvatten dat vanaf de leeftijd van 2 kinderen zichzelf als individuele wezens beginnen te zien. Ze beginnen te begrijpen dat ze hun eigen mening, verlangens en behoeften hebben en proberen die te laten gelden. Daarom zeggen ze “nee” tegen bijna elk voorstel van volwassenen, verzetten ze zich tegen bijna alles, en laten ze hun verlangens krachtig merken.

Hoewel we kunnen begrijpen dat dit natuurlijk is en dat het bij dit evolutionaire ontwikkelingsstadium hoort, moeten ouders toch grenzen stellen. Een driftbui begeleiden betekent niet toegeven aan de grillen van het kind, maar valideren wat hij/zij voelt en hem/haar de ruimte geven om dat te uiten. Dus, welke zinnen moeten we uit ons vocabulaire schrappen?

1. “Hou op en hou op met huilen!”

Kind met huilbui
Huilen houdt niet op omdat we zeggen dat ze moeten ophouden met huilen. Dit is een veelvoorkomende misvatting die we geneigd zijn te hebben en bijna een automatische reactie zonder resultaat.

Dit is de zin die het vaakst in ons opkomt en in onze mond komt als het huilen van een kind ons op de zenuwen werkt, als we het niet begrijpen, of als het te lang doorgaat. We willen gewoon dat het kind zijn mond houdt, omdat het echt vervelend is, we er gestrest van worden niet te weten hoe we hem of haar zich beter kunnen laten voelen, en misschien omdat andere mensen naar ons kijken.

Deze zin werkt echter eigenlijk nooit. Hoe zou jij je voelen als je partner of je vriend(in) tegen je zou zeggen dat je je mond moet houden en moet ophouden met huilen op een voor jou moeilijk moment? Ik ben er zeker van dat je je nietig en gekwetst zou voelen. Zo voelen kinderen zich ook.

Tijdens een driftbui moeten ze zich kunnen uiten, huilen of schreeuwen, en weten dat de volwassene er is om hun gevoel te begrijpen en te begeleiden. Die is er niet om hen te leren en aan te moedigen het te onderdrukken.

2. “Je brengt me in verlegenheid”

Het is heel begrijpelijk dat we ons schamen als ons kind in het openbaar een driftbui heeft. De nieuwsgierige en beschuldigende blikken zijn nooit ver weg. Het is echter belangrijk om de mening van mensen opzij te zetten en je te concentreren op wat je kind nodig heeft.

Door het kind te vertellen dat het zichzelf voor gek zet of ons in verlegenheid brengt, kunnen we hem of haar een heel slecht gevoel geven. Zijn of haar emotionele reactie is niet opzettelijk; het kind weet gewoon niet hoe het zichzelf beter kan reguleren.

Door dit te horen kan het kind zich vernederd voelen. Hij of zij kan zelfs gaan geloven dat het tonen van emoties beschamend is en bestraft wordt. Hij of zij kan dan geneigd zijn zich in het vervolg in te houden.

We denken dat je dit artikel misschien ook leuk vindt om te lezen:
7 Tips voor het opvoeden van koppige kinderen

3. “Het is niet erg”

Hoe vaak heb je dit al gedacht als je je kind wanhopig ziet huilen omdat het naar huis moet moet of omdat het een stuk speelgoed niet mee naar school kan nemen? Vanuit het standpunt van een volwassene lijken de situaties waarmee een kind te maken krijgt onbeduidend, maar je moet begrijpen dat ze voor hen belangrijk zijn in de mate waarin ze hun emoties opwekken.

Door je kind te vertellen dat wat hem overkomt “niks voorstelt” is, maak je zijn gevoelens opnieuw ongeldig. Wat ze nodig hebben is dat ze zich begrepen voelen, dat je ze helpt begrijpen waarom ze zich zo voelen, dat ze hun emoties kunnen benoemen en ze kunnen hanteren. Als je hun belang bagatelliseert, verlies je een waardevolle kans om op te voeden in emotionele intelligentie.

4. “Als je blijft huilen, krijg je straf”

Bedreigingen en straffen komen heel vaak voor, vooral als gevolg van wanhoop van de ouders. Het aannemen van deze houding kan op korte termijn effect hebben (het kind stopt, uit angst voor de gevolgen, met huilen). Het leert ze echter niets wezenlijks.

Het kind leert niet zijn emoties te reguleren – alleen ze te verbergen en te gehoorzamen. Dit zal het kind in de toekomst problemen brengen en ook jullie onderlinge band verslechteren.

5. “Ik hou niet van je als je je zo slecht gedraagt”

Kinderen hebben de aandacht, goedkeuring en liefde van hun referentiefiguren nodig. Daardoor zijn ze in staat hun gedrag aan te passen als die genegenheid bedreigd wordt.

Maar door deze zin tegen je kind te zeggen, impliceer je dat je liefde voorwaardelijk is en dat je niet van ze houdt om wie ze zijn maar om wat ze doen. Dit schept het idee dat het nodig is anderen te behagen om gewaardeerd te worden. Dit is een patroon dat je in je volwassen leven veel leed kan berokkenen.

6. “Je bent geen baby meer om je zo te gedragen”

Kind met driftbui
Kinderen behandelen als miniatuur volwassenen is een vergissing. Datzijn ze niet, en ze zitten in een proces waarin ze leren hun emoties te beheersen.

Dit is een van de belangrijkste zinnen die je bij driftbuien van kinderen moet vermijden, vooral omdat het nergens op slaat. Als kinderen groter worden, maken we soms de fout te denken dat ze miniatuur volwassenen zijn. Zo denken we dat ze vermogens hebben die ze in werkelijkheid nog niet hebben. We verwachten dus reacties die ze ons niet kunnen geven.

Je 4-jarige kind is inderdaad geen baby meer; het weet al hoe het moet praten, en huilen is niet zijn enige communicatiemiddel. Hij of zij heeft echter nog niet de kennis, cognitieve rijpheid of emotionele hulpmiddelen om bepaalde situaties te beheersen.

Laat het kind zich niet schuldig of belachelijk voelen om iets waar het geen controle over heeft. Leer en begeleid hem liever, zodat hij of zij voortaan anders met zichzelf kan omgaan.

7. “Als je kalmeert, geef ik je wat je wilt”

Toegeven aan de grillen van kinderen is waar veel ouders hun toevlucht toe nemen als ze niet weten wat ze anders moeten doen. Zolang het kind zwijgt, ophoudt met huilen of ophoudt met lijden, schuiven ze de grenzen die ze zelf gesteld hadden opzij en vervullen de wens van het kind. Soms beloven ze zelfs een soort beloning of prijs als het kind ophoudt met huilen.

Deze toegeeflijkheid is niet gezond. Grenzen zijn nodig (Engelse link), en het kind moet leren frustratie te verdragen.

Vind je dit artikel leuk? Je vindt dit artikel misschien ook leuk om te lezen:
Moeten we rekening houden met de mening van kinderen?

Vermijd deze zinnen tijdens driftbuien van kinderen om je band met je kind te verbeteren

Kortom, omgaan met driftbuien van kinderen is een ingewikkelde zaak die geduld, begrip en toewijding vraagt. Het zijn echter uitstekende gelegenheden om belangrijke waarden en hulpmiddelen bij te brengen. Ook kun je de band met je kinderen versterken door ze respect, een luisterend oor en liefde te bieden. Wellicht ook interessant voor jou

Moeders, laat je leiden door je instinct bij het opvoeden
Gezonder Leven
Lees het op Gezonder Leven
Moeders, laat je leiden door je instinct bij het opvoeden

Moeders denken regelmatig dat ze het niet goed doen. Ze zoeken raad bij anderen, bij deskundigen en in boeken. Maar hun instinct heeft de juiste an...



  • Baumrind, D. (1967). Child care practices anteceding three patterns of preschool behavior. Genetic Psychology Monographs, 75(1), 43–88.
  • Díaz, ., & Bonet, C. (2005). Las rabietas en la infancia: qué son y cómo aconsejar a los padres. Revista Pediatría de Atención Primaria7(25).