Ziekten bij pasgeborenen die een operatie vereisen

15 augustus 2019
Nieuwe behandelingen voor pasgeborenen die een chirurgische ingreep vereisen, hebben zich in de loop der jaren zowel in positieve als in negatieve zin ontwikkeld. Laten we eens kijken naar de ziekten en chirurgische behandelingen.

Bepaalde ziekten bij pasgeborenen veel voor, vooral in de eerste weken. Elke operatie die baby’s moeten ondergaan is echter complex, omdat ze zo fysiek zwak zijn.

Aangezien de perinatale zorg zich de laatste jaren op een zeer positieve en effectieve manier heeft ontwikkeld, is het overlevingspercentage van pasgeborenen die deze ziekten hebben, exponentieel verbeterd.

De ontwikkeling van geneeskunde die gericht is op pasgeborenen met complexe ziekten die een chirurgische behandeling vereisen, is mogelijk dankzij de volgende verbeteringen:

  • Effectieve prenatale diagnose met vroege referentie.
  • Verbetering van de chirurgische technieken en technologieën.
  • Een adequaat team van professionals die gespecialiseerd zijn op dit gebied.
  • Vooruitgang gericht op postoperatieve zorg.
  • Investeringen in de ontwikkeling van de neonatale chirurgie als subspecialiteit.

Zie ook:
Kan je een eind maken aan eeltknobbels zonder chirurgie?

De meestvoorkomende ziekten bij pasgeborenen die een operatie vereisen

Er is een aantal veelvoorkomende ziekten bij pasgeborenen die een chirurgische ingreep vereisen. Hieronder delen we een korte samenvatting van wat ze zijn.

Natte navel bij pasgeborenen

De vloeistof uit de navelstreng kan afkomstig zijn uit twee soorten embryonale structuren. De meestvoorkomende zit in de rudimentaire sinussen. Het kan echter ook in de urachale of mesenteriale fistels zitten. Wanneer het vocht etterig wordt, kan de pasgeborene het risico lopen op septikemie.

Navelmassa bij pasgeborenen

Bij pasgeborenen is granuloom de meestvoorkomende vorm van navelmassa die zich kan ontwikkelen. Gelukkig reageert dit echter meestal goed op topische behandelingen. Een operatie is dus vaak niet nodig. Dit is echter niet altijd het geval.

Navelbreuk of supra-umbilicale hernia

In het geval dat de pasgeborene een navelbreuk heeft, is de kans groot dat dit vanzelf oplost. Bovendien is de kans klein dat er complicaties optreden. Hoe kleiner het probleem en hoe eerder de diagnose wordt vastgesteld, hoe groter de kans op een spontane oplossing.

Als de navelbreuk echter supra-umbilicaal blijkt te zijn, zal deze niet spontaan oplossen. Bovendien is het meestal symptomatisch, ondanks de geringe omvang. Een pasgeborene die aan deze aandoening lijdt, zal zonder meer een operatie nodig hebben.

Ook aanbevolen:
Geelzucht bij baby’s: symptomen en behandeling

Leeg scrotum

Dokters en pasgeboren baby

Deze aandoening treedt op wanneer één of beide testikels niet in het scrotum worden gevonden. Dit probleem kan het gevolg zijn van een geaccentueerde cremasterreflex.

In andere gevallen is het mogelijk dat de testikels niet zijn afgedaald naar de balzak. In plaats daarvan zitten ze ergens waar ze niet zouden moeten zijn of ergens halverwege. Dit veroorzaakt cryptochisme of testiculaire ectopie.

Tot slot is het belangrijk om te vermelden dat de voorhuid ook iets is dat vaak een operatie bij pasgeborenen vereist. Dit is voornamelijk te wijten aan de ontwikkeling van cicatriciale en fysiologische verklevingen, evenals infecties in het preputiaal gebied.

Minimaal invasieve chirurgie

Als het gaat om ziekten bij pasgeborenen die een chirurgische ingreep vereisen, is minimaal invasieve chirurgie één van de belangrijkste chirurgische verbeteringen in de afgelopen decennia gebleken.

Dit heeft chirurgen in staat gesteld om de morbiditeit, pijn en littekenvorming als gevolg van de operatie sterk te verminderen. Dit is mogelijk dankzij de vermindering van de chirurgische incisies.

De evolutie van de geavanceerde chirurgische vaardigheden en de introductie van laparoscopische instrumenten hebben van de minimaal invasieve chirurgie één van de grootste vorderingen in de moderne geneeskunde gemaakt.

Dokters zijn erin geslaagd om de voordelen van minimale incisies te vergroten en daarnaast de hersteltijd van de patiënt te verkorten. Bovendien hebben ze de pijn die het veroorzaakt verminderd. Een ander voordeel is dat de procedures voor baby’s veel nauwkeuriger zijn geworden.

Dokters gebruiken momenteel minimaal invasieve chirurgie voor abdominale en thoracale aandoeningen bij pasgeborenen. Gelukkig zijn we nu in staat om de gezondheid van baby’s beter dan ooit tevoren te waarborgen, ongeacht de ziekte.

  • Thompson, A. M., & Bizzarro, M. J. (2008). Necrotizing enterocolitis in newborns: Pathogenesis, prevention and management. Drugs. http://doi.org/10.2165/00003495-200868090-00004
  • Pantoja-Ludueña, M. (2005). Onfalitis. In La neonatología en la atención primaria de salud.
  • González, J., & Uriarte, Á. (2012). Hernia Umbilical. In Eventraciones. Otras hernias de pared y cavidad abdominal.
  • Grapin-Dagorno, C., Bosset, P.-O., Boubnova, J., & Noche, M.-E. (2012). Criptorquidia. Ectopia testicular. EMC – Urología. https://doi.org/10.1016/S1761-3310(12)63536-1