Wat is het Foreign Accent Syndrome?

Het Foreign Accent Syndrome is een aandoening die niet uitvoerig is gedocumenteerd, maar het kan wijzen op ernstige neurologische beschadigingen. Er zijn ook geregistreerde gevallen waar het in verband wordt gebracht met mentale stoornissen.
Wat is het Foreign Accent Syndrome?

Laatste update: 14 juni, 2021

Er zijn een groot aantal stoornissen die verband houden met spraakstoornissen, en sommige daarvan komen zeer vaak voor. Aan de andere kant zijn er ook zeldzamere en meer curieuze vormen, zoals het Foreign Accent Syndrome. Wil je weten wat het is en wat de oorzaak ervan is? Lees dan verder om erachter te komen!

Foreign Accent Syndrome

Dit is een vreemde spraakstoornis. De eerste vermelding die we ervan hebben dateert van 1907. De patiënt die eraan lijdt, spreekt zijn woorden uit met een accent dat verschilt van zijn moedertaal, waardoor het lijkt alsof je met iemand uit een ander land praat.

Het Foreign Accent Syndrome beperkt niet alleen de uitspraak van woorden, maar kan ook de zinsbouw en de woordenschat van degenen die eraan lijden, aantasten. Bovendien zijn er rapporten die beweren dat de lengte van de zinnen ook wordt aangetast. Vreemd genoeg is in veel gevallen het nieuw aangenomen accent afkomstig uit een land waar de persoon zelfs nog nooit is geweest.

Oorzaken van het buitenlands accent syndroom

Lange tijd hebben deskundigen het alleen in verband gebracht met neurologische problemen. Daarmee bedoelen we dat er meestal situaties zullen zijn geweest die hersenbeschadiging hebben veroorzaakt, zoals een beroerte. Er zijn echter ook gevallen van het syndroom geweest die door specialisten zijn toegeschreven aan een psychiatrische of gemengde oorsprong.

Neurologische oorzaken

Dit is de belangrijkste factor die het syndroom uitlokt, maar we kennen nog steeds niet het precieze mechanisme dat het veroorzaakt. Diverse neurologische observatietechnieken hebben de schade in verschillende gebieden van de hersenen aangetoond: het motorische gebied en het taalgebied van de dominante hemisfeer.

Naast beroerten zijn er andere situaties die deze gebieden van de hersenen kunnen beschadigen, waarvan wij de volgende hebben belicht:

  • verwondingen aan het hoofd
  • aneurysma’s
  • multiple sclerose
  • hersentumoren
Een man met een scheef gezicht na een beroerte

Psychiatrische oorzaken

De laatste jaren zijn er meldingen (Engelse link) van patiënten met het Foreign Accent Syndrome die geen tekenen van hersenbeschadiging vertonen. Zij hebben echter wel psychiatrische of psychologische aandoeningen gehad, wat aantoont dat deze aandoening complexer is dan gedacht.

In die zin noemen specialisten onder de belangrijkste psychische aandoeningen die hiermee in verband worden gebracht de volgende:

  • psychose
  • conversiestoornis
  • bipolaire stoornis
  • schizofrenie

In het specifieke geval van psychose blijft een aangenomen nieuw accent gedurende de hele aanval aanwezig. Het vermindert echter meestal naarmate de aanval vordert.

Gemengde oorzaken

In deze gevallen heeft de patiënt in het begin meestal neurologische schade, en later ontwikkelen ze een psychiatrische stoornis. Daardoor kunnen we niet één specifieke oorzaak aanwijzen. We karakteriseren het als een verlies van identiteit en de ontwikkeling van een nieuwe persoonlijkheid.

Op dit punt is het de moeite waard te benadrukken dat een variant van het syndroom samenhangt met ontwikkeling en groei. Er zijn gevallen bekend (Engelse link) waarin patiënten met deze aandoening geen hersenbeschadiging of psychische stoornis vertonen.

Symptomen van het vreemde-accent syndroom

Dit merkwaardige syndroom wordt gekenmerkt door een variatie in de uitspraak van het individu, en het kan zijn dat het individu zelf de verandering niet opmerkt. In dergelijke gevallen kan er sprake zijn van segmentale en prosodische tekortkomingen:

  • Segmentale tekorten. Het is mogelijk dat je meer van een verandering in de klinkers zult opmerken, aangezien patiënten de neiging hebben om de tijd van het uitspreken ervan te verhogen of te verlagen. Aan de andere kant kunnen er zeer subtiele veranderingen zijn in medeklinkers en fouten in de uitspraak.
  • Prosodische tekorten. Hier doelen we op een verandering in het ritme en de intonatie van verschillende woorden en zinnen. We vinden ook een verkorting van de tijd tussen lettergrepen en een omkering van de intonatie van de zinnen.

Diagnose

Mensen die aan dit syndroom lijden, merken de variatie in hun dialect meestal niet zelf op, zodat de observatie meestal door een derde wordt gedaan. De officiële diagnose moet door een specialist worden gesteld. Dit kan echter moeilijk zijn, omdat veel aandoeningen op elkaar lijken.

Om een echte diagnose te stellen, zal de medische deskundige de medische voorgeschiedenis van de persoon, de familiegeschiedenis en de blootstelling van de patiënt aan een vreemde taal nagaan. Hij moet ook de spieren die voor de spraak worden gebruikt grondig onderzoeken, aangezien deze meestal zijn aangetast.

Om eventuele neurologische schade op te sporen, zal de patiënt in veel gevallen een beeldvormend onderzoek moeten ondergaan waarbij de hersenen en hun gedrag worden geobserveerd. MRI’s en computergegenereerde axiale tomografieën zijn nuttig.

Een vrouw houdt haar handen voor haar mond

Behandeling van het Foreign Accent Syndrome

In de meeste gevallen verdwijnen de veranderingen in uitspraak vanzelf na een paar dagen of weken, zodat medisch ingrijpen niet nodig is. Toch zijn er gevallen van het syndroom die niet verdwijnen en jaren kunnen aanhouden.

Specialisten beschouwen deze specifieke aandoening als een motorische verandering met neurologische schade, waarvoor ze therapie gebruiken om beide problemen op te lossen.

Aan de ene kant richten de specialisten zich op het neurologische of psychologische probleem dat aan de basis ligt van de stoornis.

Aan de andere kant hebben deskundigen de doeltreffendheid aangetoond (Spaanse link) van taaltherapieën bij de behandeling van het Foreign Accent Syndrome. Deze hebben patiënten geholpen hun moedertaal terug te vinden. In dezelfde geest heeft een studie aan de Universiteit van Malaga (Engelse link) de doeltreffendheid aangetoond van het opnemen van donepezil in de behandeling.

Gevolgen voor het leven van de getroffenen

Hoewel het syndroom geen gevaar vormt voor het leven van degenen die eraan lijden, kan het enorme psychologische en sociale gevolgen hebben. Dit is te wijten aan de daaruit voortvloeiende communicatieproblemen voor de patiënten. Het wordt namelijk moeilijk om te begrijpen wat ze zeggen.

Toch is het belangrijk om de aanwezigheid ervan niet te negeren. Het Foreign Accent Syndrome kan namelijk een indicatie zijn van een onderliggende neurologische of psychologische aandoening. Het is daarom altijd beter om zo snel mogelijk een specialist te raadplegen. Wellicht ook interessant voor jou

De neuropsychologie van mishandelde vrouwen
Gezonder LevenLees het op Gezonder Leven
De neuropsychologie van mishandelde vrouwen

In dit artikel kijken we naar zowel de lichamelijke als de mentale gevolgen van mishandeling, om meer steun en begrip te krijgen voor mishandelde v...



  • Mato Díaz R, Ricart Menéndez R, Sotomayor Álvarez M, Méndez Amador T. Síndrome del acento extranjero: presentación de caso. GENOINFO. 2018;13(1).
  • Asogwa K, Nisenoff C, Okudo J. Foreign Accent Syndrome, a Rare Presentation of Schizophrenia in a 34-Year-Old African American Female: A Case Report and Literature Review. Case Reports in Psychiatry. 2016;2016:1-5.
  • Reeves R, Burke R, Parker J. Characteristics of psychotic patients with foreign accent syndrome. Journal of Neuropsychiatry and Clinical Neurosciences. 2007;19(1):70-76.
  • Vares González E. Un nuevo caso de síndrome del acento extranjero ligado al desarrollo. Revista de Logopedia, Foniatría y Audiología. 2015;35(2):77-83.
  • Buentello García R, Martínez Rosas A, Cisneros Franco J, Alonso Vanegas M. Síndrome del acento extranjero. Archivo de Neurociencia de México. 2011;16(3).
  • Checa Moreno A, Quevedo Blasco.Revisión sistemática en el Síndrome del Acento Extranjero: intervención y terapia del lenguaje. Revista Iberoamericana de Psicología y Salud. 2017;8(1):1-8.