Wat is Polycysteus Ovarium Syndroom en hoe wordt het behandeld?

Zoals we allemaal weten, maken de eierstokken deel uit van het vrouwelijk voorplantingsorgaan en hebben ze een belangrijke rol in de productie van  geslachtshormonen en eicellen.

De eierstokken zijn een paar ovaalvormige structuren, sterk gelijkend op grijsachtige amandelen, die vastzitten aan beide zijden van de baarmoeder en de bekkenwand. Ze zijn erg klein en wegen zeer weinig.

Je zou kunnen zeggen dat hun functie overeen komt met deze van de teelballen bij de man. Hieronder geven we je een duidelijk antwoord op volgende vragen: wat is Polycysteus Ovarium Syndroom en hoe wordt het behandeld?

Wat is Polycysteus Ovarium Syndroom?

Polycysteus Ovarium Syndroom is een syndroom dat specifiek zorgt voor een ontregeling van de geslachtshormonen. De ziekte veroorzaakt onder andere problemen met zwanger worden, cysten in de baarmoeder, veranderingen in de menstruatiecyclus en andere specifieke problemen. Het wordt ook wel het Stein-Leventhal Syndroom genoemd en wordt beschouwd als één van de belangrijkste ziekten onder vrouwen in hun reproductieve fase. Al zijn de oorzaken en symptomen van de ziekte erg verschillend en ingewikkeld, toch wordt het in de meerderheid van de gevallen geassocieerd met genetica.

Eierstokken_2

Zoals reeds vermeld, veroorzaakt Polycysteus Ovarium Syndroom veranderingen in de productie van bepaalde hormonen, voornamelijk oestrogeen en progesteron. Deze hormonen zorgen ervoor dat de eierstokken eicellen vrijgeven. Daarnaast beïnvloedt het syndroom ook androgeen. Zoals zijn naam al doet vermoeden is dit een mannelijk hormoon, maar het wordt ook bij vrouwen teruggevonden. Hierdoor maakt het Stein-Leventhal syndroom het voor de eierstokken van een vrouw erg moeilijk om rijpe en volledig ontwikkelde eicellen vrij te geven. Dat betekent dat deze eicellen niet loskomen van de eierstokken, wat tot de vorming van kleine cysten op die plaats kan leiden.

Met een cyste bedoelen we een soort uitstulping of verzakking, die zijn eigen weefsel heeft. Meestal is het gevuld met halfvast materiaal, vocht of gewoon lucht. Polycysteus Ovarium Syndroom komt vooral voor bij jonge vrouwen tussen 20 en 30 jaar oud, al zijn er ook gevallen bekend van adolescenten die het syndroom krijgen ten tijde van hun eerste menstruatiecyclus. Deze gevallen zijn echter zeer zeldzaam. Zoals eerder vermeld hebben vrouwen met PCOS vaak een familielid die het syndroom ook had of tenminste ooit dezelfde of gelijkaardige symptomen vertoonde.

Wat zijn de symptomen?

Enkele van de meest voorkomende symptomen zijn oligomenorroe en amenorroe. Dit betekent dat vrouwen onregelmatig of niet menstrueren. Bij een menstruatie zal er dan ook ofwel zeer veel of juist zeer weinig vochtverlies zijn. Daarnaast zijn er ook problemen met de vruchtbaarheid door het gebrek aan ovulatie en metabole stoornissen die obesiteit en veranderingen in de insulineopname veroorzaken. Zelfs als de ziekte beperkt blijft, kan deze verregaande hormonale veranderingen teweeg brengen, die meestal het gevolg zijn van een veranderde androgeenhuishouding. Symptomen zijn een toename van haar op borst en gezicht, vermindering van de borstomvang, verdieping van de stem, haaruitval of kaalheid, vergroting van de clitoris, toename in acne of de opstapeling van vet of de vorming van vetplooien in lies, nek, oksels en borsten.

Hoe wordt het gedetecteerd?

Om de aandoening te detecteren, moeten een aantal tests afgenomen worden, in combinatie met een analyse van de medische voorgeschiedenis van de patiënt. De test houdt gewoonlijk een fysiek onderzoek, voornamelijk van de bekkenregio in. Hierbij gaat men op zoek naar tekenen van ontsteking in de eierstokken of clitoris. Ook de Body Mass Index (BMI) wordt berekend en het gewicht en de buikomtrek worden gemeten. Vanzelfsprekend is een bloedonderzoek ook van vitaal belang voor het bepalen van PCOS. Men gaat hierbij de niveaus na van oestrogeen, testosteron, glucose, vetten, prolactine en schildklierhormoon. Als laatste kan de arts ook voorstellen een echo van de vagina te maken of een laparoscopie van het bekken uit te voeren. Houd er ook rekening mee dat de medische geschiedenis van de patiënt van groot belang is voor het bepalen van de eventuele aanwezigheid van diabetes, een hoge bloeddruk of een te hoge cholesterol.

Behandeling van de Polycysteus Ovarium Syndroom

GeslachtsorgaanNadat alle tests afgenomen zijn en een diagnose van Polycysteus Ovarium Syndroom gesteld is, moet een behandeling gestart worden. Eerst en vooral is het belangrijk om, indien nodig, het lichaamsgewicht onder controle te krijgen, voornamelijk omdat op die manier andere aandoeningen zoals diabetes, een hoge bloeddruk of een te hoge cholesterol beter behandeld kunnen worden. Dit is vooral van belang, omdat de kans groot is dat de patiënt zwanger zal worden. Vaak is men ook geneigd om orale medicatie te geven, voornamelijk contraceptieve pillen. De productie van androgeen wordt hiermee gereguleerd, waardoor de menstruatiecycli regelmatiger zullen verlopen en fysieke veranderingen, acne en onvruchtbaarheid tegengegaan worden. Niettemin zijn er ook andere opties, zoals diabetesmedicatie, hormoontherapie, clomifeencitraat, spironolacton, flutamidepillen of eflornithinecrème.

In bepaalde gevallen is een operatie noodzakelijk om de cysten te verwijderen. Deze operaties worden vanzelfsprekend slechts in bepaalde gevallen uitgevoerd, meestal wanneer zich cysten gevormd hebben, die niet met medicatie of een andere behandeling verwijderd kunnen worden. Deze operaties zijn niet zeer complex en hebben meestal geen ernstige bijwerkingen. Chirurgie is bovendien ook een zeer goede optie om onvruchtbaarheid te bestrijden. Het is bovendien zeer belangrijk voor PCOS-patiënten om steeds een goed dieet aan te houden. Het is bovendien uiterst gevaarlijk om een behandeling te ondergaan zonder een goede diagnose van de aandoening. Hormonen zijn zeer delicaat en mogen daarom enkel door een gekwalificeerd specialist worden toegediend.

Het is belangrijk aan te halen dat deze aandoening makkelijk te behandelen is, indien je de juiste behandeling krijgt. In vele gevallen is het uiteindelijke resultaat de zwangerschap van de patiënt, al bestaat er wel een verhoogd risico op een hoge bloeddruk tijdens de zwangerschap of zwangerschapsdiabetes. Bovendien hebben vrouwen die aan PCOS lijden meer kans op baarmoeder- of borstkanker en steriliteit. Vanzelfsprekend dien je een arts te raadplegen wanneer je één van bovenstaande symptomen ervaart. De arts zal dan bepalen of het om Polycysteus Ovarium Syndroom gaat of niet. Vrouwen in hun reproductieve fase zijn het meest kwetsbaar en moeten dus het meest op hun hoede zijn.

Zoals met elke ziekte, kan ook PCOS een grote invloed hebben op de patiënt. Eerder vermeldden we reeds dat vrouwen last hebben van onvruchtbaarheid en ernstige problemen kunnen hebben om zwanger te worden. En zoals we weten is het krijgen van een kind één van de grootste wensen van koppels wereldwijd. Het is daarom aangeraden om op je hoede te zijn zodat, indien nodig, zo snel mogelijk een behandeling gestart kan worden. Vrouwen die het syndroom hebben moeten echter niet ongerust zijn. Ze moeten geloven, gemotiveerd zijn en vertrouwen in de enorme vooruitgang die de moderne geneeskunde gemaakt heeft.