De verschillende soorten abortussen die je moet kennen

19 augustus, 2020
Er zijn verschillende soorten abortussen waarvan je op de hoogte moet zijn. Bovendien zijn er voor elke soort regels, wetten en deadlines die per land verschillen. Blijf lezen voor meer informatie.

Abortus is het beëindigen van een zwangerschap binnen 20 weken. Er zijn drie verschillende soorten abortussen: spontaan, natuurlijk of geïnduceerd. Het beëindigen van een zwangerschap, zowel natuurlijk als geïnduceerd, kan worden gevolgd door bloedverlies via de vagina.

Soorten abortussen op basis van de reden

De verschillende soorten abortussen die je moet kennen

Een miskraam

De eerste van de soorten abortussen die we bespreken is de soort/variant waarbij je er niet voor kiest om de zwangerschap af te breken. De meeste miskramen vinden plaats tijdens de eerste 12 weken van de zwangerschap. Hierbij is meestal geen enkele vorm van behandeling of operatie nodig.

  • Enkele van de oorzaken van spontane miskramen zijn chromosomale afwijkingen, evenals afwijkingen van de baarmoederslagader.
  • Bovendien kunnen medische problemen zoals endometriose en myomen ook miskramen veroorzaken.
  • Andere factoren die de kans op een spontane abortus verhogen zijn roken, alcohol- en drugsgebruik en traumatische situaties.

Opgewekte abortus

Dit is een abortus waarbij de vrouw ervoor kiest om een procedure te laten uitvoeren om de zwangerschap te beëindigen. Zij kan hiertoe besluiten omdat ze ongewenst zwanger is geraakt of niet in staat is om voor de baby te zorgen.

Abortus om medische redenen

Bij deze variant van soorten abortussen op basis van de reden beëindigt de arts de zwangerschap als de gezondheid van de moeder of de foetus in gevaar is. Het voort laten duren van de zwangerschap kan gevaar voor overlijden of onmiddellijke gezondheidsrisico’s voor de moeder opleveren. Abortussen om medische redenen omvatten onder meer:

Mogelijk ben je ook geïnteresseerd in:
Wat zijn de verschillende soorten zwangerschappen?

Juridische grond voor de verschillende soorten abortussen

Vrouw bekijkt zwangerschapstest

Illegale abortussen

Abortussen zijn illegaal als ze worden uitgevoerd in strijd met de wetten van de staat of het land waar de vrouw zich op dat moment bevindt. Wanneer de wet abortus illegaal maakt, kan de vrouw vaak alleen een gevaarlijke en risicovolle abortus laten uitvoeren. Daardoor is de moedersterfte in landen waar deze ingreep illegaal is hoger dan in landen waar een abortus legaal is.

Legale abortussen

Zelfs de meest progressieve wetten staan afwijzend tegenover vrouwen en professionals die abortussen uitvoeren buiten de gestelde deadlines. Bovendien kunnen ze een boete krijgen of zelfs in de gevangenis worden gezet. In bijna elk land ter wereld is abortus in bepaalde gevallen legaal, met uitzondering van:

  • Het Vaticaan
  • El Salvador
  • Malta
  • Nicaragua
  • Honduras
  • De Dominicaanse Republiek

De wetten in de andere landen bieden een specifieke omschrijving van het moment waarop een abortus legaal is. In Spanje is de periode waarin een abortus is toegestaan bijvoorbeeld in de eerste 3,5 maand van de zwangerschap. Er is ook een bedenktijd van 3 dagen.

Daarnaast zijn er veel verschillende redenen waarbij het legaal is om een abortus te ondergaan. Dit is meestal per land geregeld. In de Verenigde Staten kan elke staat zijn eigen abortuswetten opstellen.

Lees ook:
De risico’s van een zwangerschap na je 40ste

Soorten abortussen op basis van hoe ze worden uitgevoerd

Bezorgde vrouw na het doen van een zwangerschapstest

1. Farmacologische abortus

Tot de 7e week van de zwangerschap kunnen vrouwen met behulp van pillen een abortus krijgen. Eerst neemt de patiënt een of meer mifepristontabletten. Na 24 of 48 uur wordt misoprostol toegediend om de vruchtzak te verwijderen. Deze medicijnen zijn echter alleen op recept verkrijgbaar via het ziekenhuis en gezondheidscentra.

2. Instrumentele abortus

Gebaseerd op de techniek die wordt gebruikt om de ingreep uit te voeren zijn er bij een instrumentele abortus verschillende soorten abortussen te onderscheiden. We zullen deze hieronder bespreken.

De Kaman-methode

Deze abortus wordt uitgevoerd via dilatatie en aspiratie. Artsen maken geen snijwonden of incisies, en het is dan ook geen operatie. Je hebt echter wel medische professionals en apparatuur nodig om de ingreep uit te kunnen voeren.

Eerst verwijdt de baarmoederhals zich geleidelijk. Vervolgens wordt de baarmoeder leeggezogen. Deze ingreep is mogelijk tot de 17de week van de zwangerschap en het duurt meestal tussen de 5 en 10 minuten.

Chirurgische abortus

Hierbij zal de gynaecoloog of chirurg de abortus uitvoeren via een operatie. Dit betekent dat er een vorm van anesthesie nodig is om de ingreep uit te kunnen voeren.

Abortus door dilatatie en extractie

Dit is een ingreep die gedaan wordt als de abortus plaatsvindt tussen de 16-19 weken. Er is hierbij een groter risico op complicaties omdat de zwangerschap verder gevorderd is. Het vereist altijd algehele anesthesie of sedatie en is dan ook een operatie.

  • De baarmoeder verwijdt zich, waarna de arts chirurgische instrumenten gebruikt om de foetus uit de baarmoeder te verwijderen.
  • Meestal duurt deze ingreep tussen de 10 en 30 minuten, maar het herstel daarna kan uren duren.

Curettage

Deze vorm van abortus bestaat uit het schoonschrapen van de wanden van de baarmoeder. In feite gebruiken gynaecologen deze techniek ook voor andere procedures. Deze procedure was vroeger heel gebruiken, maar tegenwoordig kiezen artsen vaak voor een van de andere opties.

Vertraagde medicamenteuze abortus of geïnduceerde abortus

Hierbij wordt de farmacologische methode om de baarmoeder te verwijden gecombineerd met de chirurgische methode om de inhoud van de baarmoeder te verwijderen door middel van extractie.

Er zijn echter bepaalde risico’s aan verbonden na 19-20 weken. Daarom moet een medisch team de gehele situatie beoordelen, omdat deze ingreep een opname en algehele anesthesie vereist. Soms is het noodzakelijk om deze ingreep te herhalen.

  • Durán, R. I. B. (2012). ABORTO ESPONTÁNEO. Liberabit. Revista de Psicología.

  • Alejandro Manzur, Y. (2010). Aborto recurrente. Revista Médica Clínica Las Condes. https://doi.org/10.1016/S0716-8640(10)70553-8

  • Martins, E. F., Almeida, P. F. B. de, Paixão, C. de O., Bicalho, P. G., & Errico, L. de S. P. de. (2017). Causas múltiplas de mortalidade materna relacionada ao aborto no Estado de Minas Gerais, Brasil, 2000-2011. Cadernos de Saúde Pública. https://doi.org/10.1590/0102-311×00133116</p>