Is het mogelijk om zwanger te worden na sterilisatie?

Het is mogelijk om zwanger te worden na het afbinden van de eileiders. Soms gebeurt dit per ongeluk omdat de procedure is mislukt. In andere gevallen is een omkeeroperatie mogelijk. Lees meer in dit artikel!
Is het mogelijk om zwanger te worden na sterilisatie?

Laatste update: 10 september, 2021

Het afbinden van de eileiders of sterilisatie is een permanente anticonceptiemethode. Hoewel een omkeerprocedure mogelijk is, is die complex en niet altijd succesvol. Daarom neemt de mogelijkheid om zwanger te worden na een sterilisatie sterk af.

Bij deze methode worden de eileiders doorgesneden, afgebonden of geblokkeerd. Hierdoor kunnen zowel de eicel als het sperma niet in de eileiders zelf komen, waardoor bevruchting niet mogelijk is.

Het afbinden van de eileiders is een methode voor sterilisatie van de vrouw. Het is veilig en effectief bij het voorkomen van zwangerschap. Slechts één op de honderd vrouwen kan op natuurlijke wijze zwanger worden na het afbinden van de eileiders.

Het terugdraaien van een sterilisatie

Is het mogelijk om zwanger te worden na sterilisatie

In het algemeen voert men een eileiderafsluiting uit om een zwangerschap definitief te voorkomen. Er bestaat echter een chirurgische ingreep om het ongedaan te maken. Deze is echter vrij ingewikkeld en kan ook erg duur zijn. Bovendien werkt het niet altijd.

De omkeerprocedure is mogelijk afhankelijk van de manier waarop de sterilisatie heeft plaatsgevonden, hoe deze is genezen en wanneer deze heeft plaatsgevonden. Hoe minder schade aan de eileiders, hoe groter de mogelijkheid om ze operatief te reconstrueren.

Ook moeten de delen van de eileiders die dicht bij de eierstok liggen intact zijn gebleven. Bovendien moeten zij een minimumlengte van anderhalve centimeter hebben. Als de chirurg een techniek gebruikte die cauterisatie genoemd wordt of wat artsen de Essure-methode noemen, is herstel onmogelijk.

De gemakkelijkste omkeerprocedure vindt plaats als de eileider werd afgebonden met eileiderklemmen of eileiderringen. Toch moet een arts in alle gevallen de voordelen en de mogelijke nadelen van een hersteloperatie evalueren. Ook andere mogelijkheden, zoals in-vitrofertilisatie, moeten worden besproken.

In-vitrofertilisatie

Als het ongedaan maken van de sterilisatie niet mogelijk of niet veelbelovend is, is in-vitrofertilisatie een goed alternatief. Dit is een  veelgebruikte behandeling en in 50-70% van de gevallen is er kans op zwangerschap.

Met in-vitrofertilisatie zijn werkende eileiders niet nodig. Deze procedure maakt het mogelijk om eicellen te oogsten en deze te bevruchten. Daarna worden de embryo’s in een kweekschaaltje opgekweekt en vervolgens het embryo in de baarmoeder geïmplanteerd.

Als een vrouw na sterilisatie toch graag zwanger wil worden, zal er een keuze gemaakt moeten worden. Samen met de arts moet zij de beste optie bepalen om een zwangerschap tot stand te brengen. Hierbij moeten zij rekening houden met een aantal overwegingen zoals:

  • Leeftijd. Een vrouw jonger dan 35 jaar heeft een grotere kans om op natuurlijke wijze zwanger te worden. Dit is echter slechts 15%. Als ze ouder is dan 40 jaar, is de kans 5%. Daarnaast heeft ze 40% kans op een miskraam.
  • Mannelijke vruchtbaarheid (Spaanse link). Het is belangrijk om zeker te zijn dat de partner vruchtbaar is. Anders zou een zwangerschap op een natuurlijke manier onmogelijk zijn.
  • Toekomstige anticonceptie. Als de vrouw maar één kind wil, moet ze misschien aan in-vitrofertilisatie denken. Alleen als ze graag meerdere kinderen wil, is het ongedaan maken van de sterilisatie zinvol.

Mogelijkheid van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap (Spaanse link) kan ontstaan wanneer de eicel wel wordt bevrucht. Deze nestelt zich echter op een andere plaats in dan in de baarmoeder. Meestal vindt dit dan plaats in een eileider. In deze gevallen kan de bevruchte eicel niet overleven en bestaat er bovendien een risico op ernstige inwendige bloedingen.

Uit studies blijkt dat tot een klein percentage van de vrouwen bij wie de eileiders zijn afgebonden toch zwanger raakt (ongeveer 1,5 %). Binnen deze groep treedt bij ongeveer een derde van de vrouwen een buitenbaarmoederlijke zwangerschap op.

Bij het ongedaan maken van de sterilisatie bestaat ook een kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Dit komt voor bij 10 tot 20% van de vrouwen die deze ingreep hebben ondergaan.

Tegelijkertijd moeten vrouwen rekening houden met de mogelijkheid van een heterotope zwangerschap. In dit geval is er tegelijkertijd een bevruchte eicel in de baarmoeder en een andere bevruchte eicel buiten de baarmoeder.

Het is zeer zeldzaam, maar de kans op een heterotope zwangerschap is 0,5 tot 1 % groter bij het gebruik van geassisteerde voortplantingstechnologieën, zoals in-vitrofertilisatie.

Wanneer moet je medische hulp zoeken?

Elk abnormaal teken na een sterilisatie of na een herstelprocedure moet je aan een arts melden

Elk abnormaal teken na een sterilisatie of na een herstelprocedure moet je aan een arts melden. Let vooral op tekenen zoals zwelling, roodheid of afscheiding op de plaats van de incisie.

Een vermoeden van zwangerschap kan worden bevestigd met een thuistest. De arts heeft echter de mogelijkheid om aanvullende tests uit te voeren om een zwangerschap te bevestigen. Je moet ook de symptomen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap goed kennen en medische hulp inroepen als dit zich voordoet.

Ook interessant om te lezen:
Werken zwangerschapstests voor thuis?

Het terugdraaien van een sterilisatie: conclusies

Het is belangrijk om zorgvuldig te evalueren wat de beste optie is om zwanger te worden na een sterilisatie. Volgens de beschikbare gegevens ligt het maximale succespercentage van het ongedaan maken van de procedure tussen 60 en 80%.

Het gaat dan om vrouwen die jonger dan 35 jaar zijn bij wie het afbinden van de eileiders meer dan twee jaar geleden is uitgevoerd. Tevens moeten zij aan bepaalde criteria voldoen.

In-vitrofertilisatie daarentegen heeft een slagingspercentage tot 70% bij gezonde vrouwen onder de 35 jaar. Dit kan worden bereikt na een behandeling gedurende een jaar. Zoals je hebt kunnen lezen, moeten vrouwen en hun arts rekening houden met alle factoren die een rol spelen. Op basis daarvan moeten ze beslissen wat de beste optie is. Wellicht ook interessant voor jou

De risico’s van een zwangerschap na je 40ste
Gezonder LevenLees het op Gezonder Leven
De risico’s van een zwangerschap na je 40ste

Hoewel de kans om zwanger te worden laag is, is het belangrijk om de risico's van een zwangerschap na je 40ste te kennen. We bespreken ze in dit ar...



  • Suárez, J. P., & Maya, W. D. C. (2018). Prostatitis: revisión de una patología enigmática y su relación con la fertilidad masculina. Revista Urología Colombiana, 27(3), 233-42.
  • Liang, H. H., Vargas, J. S., Sánchez, A. G. H., & Mora, J. V. (2019). Embarazo ectópico: Revisión bibliográfica con enfoque en el manejo médico. Revista Clínica de la Escuela de Medicina de la Universidad de Costa Rica, 9(1), 28-36.
  • Sánchez, M. M. C., Blacio, D. N. C., Arteaga, M. J. H., & Santana, M. B. O. (2019). Recanalización de Trompas de Falopio por Técnica de Cirugía Endoscópica. RECIMUNDO: Revista Científica de la Investigación y el Conocimiento, 3(1), 201-211.