Is geweldloze communicatie mogelijk?

Het artikel van vandaag gaat over geweldloze communicatie, dus lees verder en ontdek hoe je dit assertief kunt doen en zonder toevlucht tot kritiek, vergelijkingen en negatieve emoties te nemen.
Is geweldloze communicatie mogelijk?

Laatste update: 16 juli, 2021

Geweldloze communicatie is mogelijk, maar veel mensen zijn zich er niet van bewust. Dit komt omdat velen van ons niet van jongs af aan hebben geleerd om goed te communiceren. Het kan zelfs zo zijn dat een aantal mensen het slechtste in ons naar boven halen.

Waarom zijn we dus vriendelijk en meelevend tegen sommige mensen, maar onbeleefd en gewelddadig tegenover anderen? Psycholoog Marshall B. Rosenberg onderzocht deze vragen en ontwikkelde een concept wat hij Geweldloze Communicatie noemt.

Deze vorm van communicatie, ook wel empathische communicatie genoemd, is voornamelijk op geven vanuit het hart gebaseerd. Dat wil zeggen, een boodschap die niet op vergelijkingen, beledigingen of negatieve elementen gebaseerd is. Het is juist het tegenovergestelde: het is gebaseerd op gevoelens, assertiviteit, respect en mededogen.

Vaak zijn mensen niet in staat om bepaalde signalen te herkennen die op slechte communicatie duiden. Tekenen die even zichtbaar als negatief zijn en boordevol vernietigende kritiek, ontkenning en gebrek aan reflectie zitten van degenen die het zeggen.

Ze leiden daarom tot geschillen, conflicten, aanvallen en defensief gedrag. Lees dus verder, want in het artikel van vandaag wordt besproken hoe je ze kunt identificeren en wat de belangrijkste kenmerken zijn.

Beschrijving van geweldloze communicatie

Stel kijkt elkaar verliefd aan

Marshall B. Rosenberg was de oprichter en directeur van het Center for Nonviolent Communication (VS). Hij was zeer geïnteresseerd in nieuwe vormen van communicatie en presenteerde vreedzame alternatieven voor geweld en agressiviteit in interpersoonlijke relaties.

Zo vat hij in zijn boek Nonviolent Communication: A Language of Life (Engelse link) de vier belangrijkste elementen van geweldloze communicatie (NVC) samen. Het bestaat onder andere uit:

  • Observeer, maar evalueer niet.
  • Gevoelens herkennen en uiten.
  • Neem verantwoordelijkheid voor je gevoelens.
  • Doe bewuste verzoeken aan anderen om je leven te verrijken.

Het wijst ook op het belang van verbinding met je behoeften en die van anderen en empathie is een fundamenteel aspect van deze vorm van communicatie. Dit komt omdat het moeilijk is om informatie succesvol te delen als dit niet aanwezig is.

De psycholoog verwijst in zijn onderzoek ook naar het bestaan van moralistische oordelen. Volgens hem veronderstellen deze ‘een verkeerde houding van mensen die niet in overeenstemming met onze waarden handelen’.

Goede manieren

Hoewel het niet altijd mogelijk is om in een vriendelijke meditatieve modus te zijn, zijn er zaken waarover absoluut niet kan en mag worden onderhandeld. Dit omvat gemeenschappelijke hoffelijkheid, een fundamentele pijler waarop iedereen relaties met anderen zou moeten onderhouden.

In 2015 nam het Ministerie van Sociale Ontwikkeling in Argentinië zelfs deel aan het seminar “Audiovisual, Transmediality and Education in the 21st Century”, om de opname van het woord ‘buentrato‘ (goede behandeling) in het officiële woordenboek te promoten.

Spreker Marisa Graham heeft de perikelen van de constructie van dit woord beschreven, dat niet in het woordenboek voorkomt, in tegenstelling tot het woord maltrato (mishandeling). Hij legde verder uit:

“We proberen het woord buentrato in het woordenboek op te nemen, omdat we het belang van woorden in de constructie van de werkelijkheid kennen. We proberen ook culturele mythes over het opvoeden van kinderen te weerleggen, zoals slaan als een gepaste vorm van discipline.”

Initiatieven zoals hierboven genoemd kunnen deuren en geesten openen, zodat institutioneel, organisatorisch en persoonlijk geweld niet langer een normale manier is om met anderen om te gaan.

Sleutels tot geweldloze communicatie

Vriendinnen drinken kopje koffie

Er moet adequate informatie en de bijbehorende toegang zijn om effectief te kunnen communiceren. We moeten dus ons best doen om vergelijkingen te vermijden. Dit komt omdat deze meestal verkeerd zijn, om nog maar te zwijgen van oneerlijk.

Het is belangrijk om van oordelen af te komen, net als van verwachtingen en evaluaties. Dat is inderdaad niet gemakkelijk, maar we kunnen het als we het proberen. Je zult zien hoe snel je begint te communiceren wat je wilt zeggen zonder dat anderen zich aangevallen of beledigd voelen.

Verantwoordelijkheid nemen (zonder jezelf zinloos te straffen) is een essentiële stap. We geven anderen vaak de schuld van wat er met ons gebeurt en van hoe we ons voelen. Ja, veel dingen storen ons, maar wij hebben de leiding over hoe we reageren en de houding die we vervolgens aannemen.

Empathie is een ander fundamenteel onderdeel, zoals we hierboven vermeldden. Het gaat erom dat je leert jezelf in de schoenen van de ander te verplaatsen en dingen vanuit hun perspectief te zien. Dat zal het veel gemakkelijker maken om hun reacties te begrijpen. We kunnen allemaal assertief zijn terwijl we zowel anderen als onszelf respecteren.

Zoals je kunt zien, is het niet gemakkelijk om geweldloze communicatie te beoefenen, omdat er zoveel slechte communicatiegewoontes diep in ons geworteld zijn. Het belangrijkste is om ons bewust te zijn van hoe we communiceren en na te denken over de dingen die we willen veranderen. Iedereen kan het, geduldig en stap voor stap. Wellicht ook interessant voor jou

7 tekenen van emotionele giftigheid
Gezonder Leven
Lees het op Gezonder Leven
7 tekenen van emotionele giftigheid

Leer in dit artikel 7 tekenen waaraan je emotionele giftigheid bij jezelf of bij anderen kan herkennen, zodat het probleem makkelijker kan worden o...



  • Seminario “Audiovisual, Transmedialidad y Educación en el Siglo XXI”, Buenos Aires, Argentina.
  • Marshall B. Rosenberg. “Comunicación no violenta:un lenguaje de vida”, 2013.
  • Irene Melamed. “Los adolescentes y el derecho a la información en contextos de salud”. 12 Congreso Virtual de Psiquiatría, interpsiquis 2011.