Dysthymie: chronische droevigheid

We weten allemaal wel hoe het is om door een moeilijke periode te moeten gaan, waarbij we opgeslokt worden door droevigheid en negatieve gedachten ons er toe dwingen na te denken over bepaalde aspecten in ons leven. Soms kunnen we veel leren door deze moeilijke momenten te moeten doorstaan en kunnen ze ons helpen gepaste strategieën te vinden om er op een juiste manier mee om te gaan.

Wat nu als dit soort ervaringen leiden tot de ontwikkeling van chronische droevigheid? Wat gebeurt er als dit interne ongemak, deze droevigheid en wanhoop, niet opgelost worden en elke dag op ons hart blijven drukken? We hebben het in zulke gevallen over een stoornis die dysthymie genoemd wordt. Deze stoornis is net iets anders dan de klassieke vorm van depressie en is het waard om wat meer over te leren.

Blijf doorlezen om een beter begrip te krijgen van deze stoornis.

Wat is dysthymie of chronische droevigheid?

Dysthymie

Dysthymie is een vorm van depressie, maar met belangrijke expressieve en emotionele nuances, die in de vijfde editie van het Amerikaanse handboek voor de psychiatrische diagnostiek ‘Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-V)’ benoemd wordt met een andere naam, namelijk: aanhoudende depressieve stoornis. We leggen uit wat de meest kenmerkende karakteristieken zijn:

  • De patiënt verkeert in een staat van chronische droevigheid en ontmoediging. Er is geen sprake van betere of slechtere periodes en deze negatieve stemming houdt doorgaans meer dan twee jaar aan.
  • Het is goed om te weten dat deze stoornis niet afhangt van bepaalde ‘externe factoren’. Dat wil zeggen: het is bij deze vorm van depressie geen vereiste dat de patiënt te maken heeft gekregen met een bepaald verlies of een teleurstelling. Deze stoornis is biologisch bepaald en vrijwel altijd erfelijk. Doorgaans hebben vrouwen er last van.
  • De stoornis wordt meestal kenbaar rond het 21e levensjaar.
  • In sommige gevallen kan de stoornis zeer ernstig worden en is de patiënt bijvoorbeeld niet eens meer in staat zichzelf te verzorgen en moet hij/zij dagelijks worden geholpen om te eten en zichzelf aan te kleden. Dit zijn gevallen waarbij de dysthymie erg nadrukkelijk aanwezig is.
  • Hoewel deze stoornis een erfelijk aspect heeft, kan stress ervoor zorgen dat het gevoel van neerslachtigheid erger wordt. Het is soms zelfs zo erg, dat stress ertoe kan leiden dat de stoornis de ernstige vorm aanneemt zoals we hierboven noemen.
  • Naast het gevoel van chronische droevigheid kan de patiënt ook last hebben van een slecht humeur, vermoeidheid, slapeloosheid, eetstoornissen en concentratieproblemen
  • Wanneer dysthymie niet vroegtijdig behandeld wordt, kan het leiden tot een zeer ernstige depressie. Deze mentale stoornis is ernstiger dan dysthymie en gaat vaak gepaard met woede, razernij en zelfs zelfmoordpogingen. Dit is zeer gevaarlijk en een goede indicatie van hoe belangrijk het is om dit soort problemen zo vroeg mogelijk aan te pakken.

Hoe kan dyshtymie behandeld worden?

Droevigheid

Allereerst is het belangrijk te onthouden dat dysthymie een stoornis is die het hele leven lang onder controle moet worden gehouden. Is het mogelijk om elke dag te genieten van een goede levenskwaliteit? Natuurlijk. Dit is mogelijk als de patiënt zich aan de volgende richtlijnen houdt:

  • Het slikken van anti-depressiva.
  • Het volgen van cognitieve gedragstherapie, vooral het bijwonen van groepstherapieën.
  • Regelmatige medische controle gedurende het hele leven.
  • Het hebben van een goede sociale en persoonlijk steunkring.

Het is vooral belangrijk om niet te vergeten dat dysthymie grotendeels erfelijk bepaald is en daardoor dus genetisch is. Er is vrijwel altijd sprake van een kleine afwijking in de neurotransmitters van serotonine. Dit houdt in dat medicijnen effectief zullen zijn en dat psychologische therapie ongetwijfeld zal helpen. Deze vormen van behandeling zullen echter het hele leven moeten worden aangehouden. Je kunt van het dagelijkse leven genieten, gewoon naar je werk gaan en je dromen en doelen bereiken.

Daarnaast moeten mensen die gediagnosticeerd zijn met dysthymie zich bewust zijn van hun probleem en over een grote innerlijke kracht bezitten om te begrijpen wat er gebeurd is. Dit is een ziekte die moet worden gecontroleerd en behandeld en waarbij het vooral nodig is dat alle mogelijke oorzaken van stress of angst verlicht worden. Stress en angst kunnen namelijk triggers zijn voor ernstigere vormen van dysthymie.

Verdriet

Onthoud daarnaast ook dat als iemand in je familie last heeft van deze stoornis, er een grotere kans bestaat dat je er zelf ook last van zult krijgen. Onderneem in dat geval dan actie, raadpleeg je dokter en volg zijn/haar advies op. Tot slot is het ook belangrijk dat je een duidelijk onderscheid kunt maken tussen dysthymie en normale depressie.

Dysthymie ontwikkelt zich doorgaans rond het 21e levensjaar of eerder en is een staat van permanente droevigheid. Er hoeft geen sprake te zijn van een concrete oorzaak voor deze emotie, deze moedeloosheid. De stoornis kan lang aanhouden en als hij niet behandeld wordt overgaan in een ernstigere vorm van depressie, die soms gepaard gaat met zelfmoordpogingen.

Vergeet dit niet!