Het verband tussen schoolrugzakken en rugpijn

6 april 2020
Hoewel er een verband bestaat tussen schoolrugzakken en rugpijn, is de oplossing niet om rugzakken te vermijden, maar om ze correct te gebruiken. Het is ook essentieel dat kinderen sporten om voor sterkere spieren en botten te zorgen.

Tegenwoordig geloven veel mensen dat schoolrugzakken en rugpijn nauw verwant zijn. Dit is waar, maar het is een realiteit die verschillende nuances heeft. Ten eerste is het probleem niet de rugzak zelf, maar het gebruik ervan.

Het is duidelijk dat wanneer kinderen regelmatig op de verkeerde manier veel gewicht tillen, dit hun spieren en botten kan beïnvloeden. Hoewel schoolrugzakken en rugpijn vaak samenhangen, zijn de factoren gewicht en verdeling van de belasting het grote probleem.

Daarnaast moet je onthouden dat rugzakken voorwerpen zijn die veel mensen elke dag gebruiken. Dit steeds terugkerende gebruik vereist de nodige maatregelen om het lichaam te beschermen. In dit artikel zullen we de relatie tussen schoolrugzakken en rugpijn onderzoeken.

Schoolrugzakken en rugpijn

Kinderen met rugzakken

Verschillende studies hebben het over schoolrugzakken en rugpijn. Vrijwel iedereen is het erover eens dat ongeveer de helft van de kinderen jonger dan 15 jaar ongemak heeft ervaren bij het gebruik van hun schoolrugzak.

Er is ook een consensus over het feit dat het niet gezond is voor een kind om een gewicht te dragen dat groter is dan 10 tot 15% van zijn lichaamsgewicht.

Het Oostenrijkse federale ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Onderzoek heeft het verboden om kinderen rugzakken te laten dragen die meer dan 10% van hun lichaamsgewicht wegen. Er is in Duitsland een soortgelijke regeling.

In de afgelopen jaren hebben verschillende onderzoeken ook een relatie vastgesteld tussen schoolrugzakken en onder andere:

De kwestie is belangrijk geworden vanwege de prevalentie van deze problemen bij kinderen, die in het verleden zeer ongebruikelijk waren. Sommige experts hebben echter gewaarschuwd dat de toename van deze problemen bij kinderen niet alleen te wijten is aan het gebruik van rugzakken.

Er spelen namelijk ook andere factoren een rol bij dit probleem. In dit opzicht is de meest prominente factor de zittende levensstijl van kinderen, die hun spier-skeletstelsel verzwakt.

Lees ook:
Bewezen trainingsvormen bij lage rugpijn

Gegevens om te overwegen

Meisje pakt haar rugzak in

Een onderzoek heeft een omgekeerd verband aangetoond (Spaans / Engelse link) tussen het beoefenen van sommige sporten en rugpijn bij kinderen. Met andere woorden, hoe meer uren kinderen besteden aan sporten, hoe minder rugpijn.

Een ander onderzoek wees op een zeer interessant feit: bij veel kinderen met rugpijn werden ook tekenen van psychosomatische problemen (Spaanse link) gevonden. Bij kinderen die vaker last hebben van rugpijn spelen vaan emotionele, familiale of individuele factoren een rol.

Desondanks kunnen te zware schoolrugzakken en het verkeerd gebruik ervan inderdaad tot verschillende problemen leiden. Dit zijn onder andere:

  • Spierspanning in het gebied van de onderrug. Dit gebeurt omdat het kind met zijn lichaam naar voren leunt wanneer zijn rugzak te zwaar is.
  • Verkeerde uitlijning van de wervelkolom, voornamelijk op cervicaal niveau. Dit gebeurt om dezelfde reden als hierboven.
  • Verhoogde lumbale lordose.
  • Ongelijke schouders. Wanneer een kind zijn rugzak op één schouder draagt, dan neemt het risico op een zijwaartse kromming van de wervelkolom of scoliose toe.

Lees ook:
Scoliose: een veelvoorkomend probleem

Aanbevelingen

De eerste aanbeveling om te overwegen is om het sporten bij kinderen te bevorderen. Fysieke inactiviteit is voor niemand goed, en al helemaal niet voor kinderen terwijl ze zich ontwikkelen.

Bovendien moet je met betrekking tot schoolrugzakken enkele preventieve maatregelen nemen. We noemen hieronder een aantal zaken waaraan je moet denken bij de aanschaf van een goede rugtas:

Calvo-Muñoz, I., & Gómez-Conesa, A. (2012). Asociación entre las mochilas escolares y el dolor de espalda. Revisión sistemática. Fisioterapia, 34(1), 31-38.