De verschillende soorten hunkeringen

19 januari 2020
De meeste mensen die roken ervaren het constante verlangen of de hunkering om tabak te consumeren. Dit probleem gaat echter verder dan dat. Wat moet je erover weten?

Hunkeringen zijn een relatief recent concept dat verwijst naar de intense en bijna niet te stoppen wens om een bepaalde substantie te consumeren. Denk hierbij bijvoorbeeld aan drugs, tabak, voedsel of alcohol. We zullen in dit artikel de verschillende soorten hunkeringen bekijken.

De eerste keer dat dit concept werd gebruikt, was ongeveer in de jaren veertig. Destijds definieerden experts hunkeringen als de intense drang om opiaten te consumeren, zoals heroïne of morfine, wanneer iemand juist probeert om van het gebruik af te komen.

Tegenwoordig lijkt het echter nog steeds moeilijk om deze situatie specifiek te definiëren. Wat duidelijk is, is dat de hunkering een fundamenteel aspect is van een drugsverslaving, dat nauw verband houdt met een terugval. Daarom leggen we in dit artikel alles uit wat je moet weten over dit probleem.

Wat zijn hunkeringen precies?

Verslaafde jongere

Zoals we al vermeldden, zijn hunkeringen de sterke drang om een bepaalde stof te consumeren. Dit verlangen is een niet te stuiten drang die de persoon in zekere zin ‘vastgrijpt’. Het is echter niet hetzelfde als het ontwenningssyndroom.

Het ontwenningssyndroom bestaat uit een reeks van zowel fysieke als psychische symptomen die zich manifesteren nadat iemand is gestopt met het consumeren van een stof waaraan hij verslaafd is. Dit kan een medicijn of drug zijn. Het komt voor bij alcoholisten en bij mensen die verslaafd zijn aan drugs zoals heroïne.

Om deze twee echter te onderscheiden, moet je begrijpen dat het hunkeren naar iets kan blijven optreden. Zelfs nadat iemand de symptomen van ontwenningsverschijnselen heeft overwonnen. Dit komt omdat de hunkering om een stof te consumeren maanden of jaren kan blijven bestaan.

Experts associëren hunkeringen met veel verschillende soorten stoffen. Het varieert van het verlangen om te roken of alcohol te drinken, tot zelfs het feit dat je weer cocaïne of sterke opioïden zoals heroïne wilt consumeren.

Je moet je bewust zijn van het feit dat iets dat sociaal is geaccepteerd – zoals tabaksgebruik – je voor het leven kan conditioneren. Met andere woorden, het is net zo ernstig en schadelijk als de andere verslavende producten.

Dit artikel kan je interesseren:
Hoe weet je of je verslaafd bent aan alcoholische dranken?

Zijn er verschillende soorten hunkeringen?

Sommige wetenschappers beweren dat er twee verschillende soorten hunkeringen zijn. De eerste is fysiek, wat bijna parallel aan het ontwenningssyndroom optreedt. Net als dit syndroom veroorzaakt het fysieke symptomen zoals:

  • tachycardie
  • koud zweet
  • epileptische aanvallen (in sommige gevallen)

Met andere woorden, dit eerste type is een verlangen om het middel te consumeren, aangedreven door de sterke symptomen die ze ervaren tijdens het afkicken. Dit type is meestal de soort hunkering waarmee mensen het ‘t moeilijkst hebben om mee om te gaan.

Het andere type is het psychologisch verlangen. Het ontstaat pas later, als iemand de ontwenningsverschijnselen heeft overwonnen. Het komt voor wanneer de patiënt de stof een tijdje, misschien zelfs maanden of jaren niet heeft geconsumeerd.

Hoe kun je hunkeringen behandelen?

verslavende middelen

Uiteindelijk moet je begrijpen dat zowel verslaving als ontwenningsverschijnselen en hunkeringen verschijnselen zijn die kunnen worden behandeld. Om dit te doen, is het ‘t beste om altijd een specialist te raadplegen. Bijvoorbeeld een psycholoog die je kan helpen het te beheersen, of wellicht een ondersteuningsgroep.

Hunkeringen zijn een van de aspecten die van invloed zijn op de terugval van mensen. Op dezelfde manier is het de factor die er meestal voor zorgt dat de verslaving in stand wordt gehouden. Daarom is het belangrijk om er meer over te weten en ermee om te leren gaan.

Om hunkeringen te behandelen, is het noodzakelijk om de situaties te identificeren die verband houden met het consumptiepatroon van de verslavende stof.

De eerste stap is om de stof volledig te vermijden. Het idee is om te proberen situaties te vermijden die verband houden met de consumptie van die stof. Als je bijvoorbeeld een alcoholist bent, is het ‘t beste om het uitgaan en het bezoeken van bars te verminderen of te stoppen.

Bovendien is het belangrijk om de tools te hebben om dit automatische gedrag van het consumeren van de stof te beheersen. De psychologische of emotionele situatie van de patiënt kan ook invloed hebben. Het is altijd gemakkelijker om terug te vallen in het oude gedrag wanneer iemand kwetsbaar of verdrietig is.

In die zin zijn de meeste therapieën erop gericht om deze mensen te leren omgaan met stress en het verbeteren van hun zelfrespect. Op dezelfde manier is afleiding een andere effectieve manier om hunkeringen te beheersen. De aandacht wordt dan gericht op andere activiteiten, zoals bijvoorbeeld lichaamsbeweging.

Misschien vind je dit artikel leuk:
5 positieve veranderingen nadat je bent gestopt met roken

Conclusie

Hunkeringen zijn het irrationele en het allesoverheersende verlangen van mensen om een drug of stof te consumeren waaraan ze verslaafd zijn. Het is belangrijk om te weten dat het niet alleen voorkomt bij drugs zoals heroïne. Ook tabak of alcohol kunnen tot hunkeringen leiden.

  • Chesa Vela, D., Elías Abadías, M., Fernández Vidal, E., Izquierdo Munuera, E., & Sitjas Carvacho, M. (2004). El craving, un componente esencial en la abstinencia. Revista de La Asociación Española de Neuropsiquiatría, (89). https://doi.org/10.4321/s0211-57352004000100007
  • Craving y adicción a drogas | Trastornos Adictivos. (n.d.). Retrieved October 25, 2019, from https://www.elsevier.es/es-revista-trastornos-adictivos-182-articulo-craving-adiccion-drogas-13021690
  • Chandler RK, Fletcher BW, Volkow ND. Treating drug abuse and addiction in the criminal justice system: improving public health and safety [published correction appears in JAMA. 2009 Mar 11;301(10):1024]. JAMA. 2009;301(2):183–190. doi:10.1001/jama.2008.976