Medicatie en behandeling van een dwangstoornis

22 augustus, 2020
Antidepressiva zijn de meestvoorkomende optie die door gezondheidswerkers wordt gekozen om een obsessieve compulsieve stoornis (OCS) of dwangneurose te behandelen. Je moet ze altijd naast cognitieve gedragstherapie gebruiken.

OCD, obsessieve-compulsieve stoornis of een dwangstoornis, is een veelvoorkomende en behandelbare medische aandoening. Tegenwoordig is er een reeks medicijnen, vooral antidepressiva, die voor de algemene behandeling van een dwangstoornis effectief is.

Als je het niet correct behandelt dan kan een dwangstoornis leed veroorzaken en je dagelijkse bezigheden bemoeilijken. Er is geen reden om je te schamen over het zoeken naar de juiste behandeling voor deze aandoening.

Het is een ziekte net als alle andere, zoals Parkinson of diabetes. Het is daarom belangrijk om je onderzoek naar deze aandoening te doen, zodat je deze beter kunt begrijpen en je vooropgezette ideeën achter je kunt laten.

Er zijn veel onderzoeken geweest waarvan de resultaten aantonen dat de therapie die bekend staat als cognitieve gedragstherapie, samen met medicatie, een effectieve behandeling is voor een dwangstoornis.

In dit artikel zullen we dus kijken naar verschillende medicijnen gaan kijken die je kunt gebruiken om een dwangstoornis te behandelen, en ook naar wat de therapie inhoudt.

Cognitieve gedragstherapie

Vrouw krijgt een behandeling

De eerste behandelkeuze voor elke vorm van een dwangstoornis is cognitieve gedragstherapie. In feite is dit type therapie door grote instituten aanbevolen, zoals het National Institute of Mental Health (Spaanse link) en de Harvard School of Medicine (Engelse link).

Een type cognitieve gedragstherapie die specialisten vaak gebruiken, is blootstelling met responspreventie. Deze methode omvat een geleidelijke blootstelling aan gevreesde objecten of obsessies, zoals vuil, en probeert de patiënt gezonde manieren te leren om de angst die dit kan veroorzaken onder ogen te zien.

Blootstelling met responspreventie vereist inspanning en oefening, maar bereikt effectieve resultaten en verbetert je kwaliteit van leven als je eenmaal leert om je obsessies en dwanghandelingen onder controle te houden. Je kunt dit type therapie zowel in individuele sessies als in gezins- of groepssessies doen.

Misschien ook interessant om te lezen:
Stress veroorzaakt grijs haar volgens een studie

Welke medicatie wordt voor de behandeling van een dwangstoornis gebruikt?

Pillen voor de behandeling van een dwangstoornis

Antidepressiva zijn de meestvoorkomende behandelingsoptie gebruikt door gezondheidswerkers. Met name, selectieve serotonine- heropnameremmers (SSRI’s) Deze medicijnen kunnen je lijden verminderen en je bij je therapie helpen.

Antidepressiva moeten door een psychiater worden voorgeschreven en worden meestal tijdelijk gebruikt, totdat je de aandoening kunt behandelen met de therapie die we noemden. Elke patiënt reageert echter anders op medicatie en therapie.

Een aantal mensen ziet goede resultaten met hun eerste medicatie-optie, maar anderen moeten dus verschillende medicijnen proberen om hun symptomen te verminderen.

Artsen combineren daarom soms heropnameremmers met andere medicijnen om betere resultaten te krijgen. De medicijnen die voor de behandeling van een dwangstoornis worden gebruikt zijn:

  • Clomipramine – voor mensen van 10 jaar en ouder
  • Fluoxetine – voor patiënten ouder dan 7 jaar
  • Fluvoxamine – voor mensen ouder dan 8 jaar
  • Paroxetine – dit wordt alleen voor volwassenen voorgeschreven
  • Sertraline – voor volwassenen en kinderen van 6 jaar en ouder

Het is vermeldenswaard dat wanneer je dit type antidepressivum gebruikt, het 10 weken nadat je ermee bent begonnen, begint te werken. Het is daarom soms moeilijk te zeggen of ze werken of niet. De arts moet echter altijd degene zijn die de beslissingen neemt.

Misschien ook interessant om te lezen:
Het gebruik van antidepressiva: 5 dingen die je moet onthouden

Gecombineerde behandeling voor een dwangstoornis

Hoewel we verschillende medicijnen hebben die we voor een dwangstoornis kunnen gebruiken, hebben onderzoeken consequent gesuggereerd (Spaanse link) dat de terugvalpercentages lager zijn bij cognitieve gedragstherapie dan bij medicatie.

Je moet dit dus niet als generalisatie beschouwen, aangezien elke persoon anders is. Het is echter een interessant feit om je te helpen dit probleem aan te pakken.

De meest effectieve manier om je symptomen te verminderen, is door therapie en medicatie te combineren. Experts zeggen zelfs dat een farmaceutische behandeling een aanvulling moet zijn op cognitieve gedragstherapie. Je mag bovendien alleen medicatie op voorschrift van een deskundige gebruiken.

  • Sanz Vellosillo, P., & Fernández-Cuevas Vicario, A. (2015). Trastorno obsesivo compulsivo. Medicine (Spain). https://doi.org/10.1016/j.med.2015.07.010
  • Kodysz, S., & Esquirol, E. D. (2006). Trastorno Obsesivo-Compulsivo (T.O.C.). Breve Revisión Bibliográfica. Hojas Clinicas de Salud Mental.
  • Vallejo Pareja, M. A. (2001). Tratamientos psicológicos eficaces para el trastorno obsesivo compulsivo. Psicothema.
  • García, Nathaly Berrío, and Daniel Luciano Restrepo. “Instrumentos de evaluación del trastorno obsesivo compulsivo: revisión.” Poiésis 1.32 (2017): 101-115.