Chronische eosinofiele leukemie: symptomen, diagnose en behandeling

We zullen in dit artikel kijken naar chronische eosinofiele leukemie, samen met de symptomen en behandeling.
Chronische eosinofiele leukemie: symptomen, diagnose en behandeling
María Irene Benavides Guillém

Geschreven en geverifieerd door de arts María Irene Benavides Guillém.

Laatste update: 29 juni, 2023

Chronische eosinofiele leukemie is een neoplastische ziekte waarbij eosinofielen zich overmatig vermenigvuldigen en verschillende organen aantasten. Dit kan zelfs tot de dood leiden. Kenmerkend is de aanhoudende aanwezigheid van een hoog aantal eosinofielen in het bloed. Dat noemt men “hypereosinofilie.”

De vroege diagnose ervan is essentieel om snel met de behandeling te beginnen en meer kans op succes te hebben. Daarom gaan we je vertellen hoe deze ziekte wordt bevestigd en wat de symptomen ervan zijn.

Wat zijn eosinofielen?

We moeten beginnen met te begrijpen wat eosinofielen zijn. Het zijn een soort leukocyten of witte bloedcellen. Men noemt deze cellen zo omdat ze korrels bevatten die intens kleuren met een zuur pigment dat eosine heet. Onder de microscoop lijken deze cellen bij kleuring roze-oranje van kleur.

Ze spelen een belangrijke rol in het menselijk lichaam omdat ze een actief onderdeel zijn van het immuunsysteem. Hun bekendste functie is het vermogen om parasieten te vernietigen met de stoffen in hun korrels. Ze zijn echter ook betrokken bij de verdediging tegen virussen, schimmels en bacteriën.

Eosinofielen zijn ook betrokken bij de reactie op tumoren en bij het metabolisme. Ze dragen ook bij aan het herstel en de remodellering van weefsels en spelen daarom een rol bij de regeneratie van huid, spieren en lever.

Ze kunnen echter ook een negatief effect hebben. Het gevolg van hun hyperactiviteit of overmatige werking is schade aan bepaalde organen en bepaalde onaangename symptomen.

Dit is bijvoorbeeld het geval bij allergische astma. Deze cellen behoren tot de belangrijkste cellen die verantwoordelijk zijn (Engelse link) voor langdurige ontstekingen.

Waarom kunnen eosinofielen toenemen?

Voordat een arts de diagnose chronische eosinofiele leukemie stelt, moet hij of zij alle andere mogelijke oorzaken van hypereosinofilie uitsluiten.

Uit de functies van eosinofielen kan men afleiden waardoor ze kunnen toenemen. Ze zullen zich uitbreiden in reactie op parasitaire infecties, en allergische en auto-immuunziekten, en ook als reactie op de inname van sommige medicijnen.

Als de arts daarom een bloedonderzoek met veel eosinofielen constateert, zal hij ons vragen aan welke ziekten we eerder hebben geleden, welke medicijnen we hebben ingenomen, of dat we zijn blootgesteld aan situaties waarin we met parasieten besmet zouden kunnen zijn.

Eosinofilie kan ook een van de uitingen zijn van kwaadaardige tumoren in verschillende weefsels in:

Hoe stellen artsen de diagnose chronische eosinofiele leukemie?

Chronische eosinofiele leukemie
Eosinofielen circuleren in het bloed en bevatten granules met stoffen die de allergische reactie bemiddelen.

De Wereldgezondheidsorganisatie (Engelse link) (WHO) stelt vast dat, nadat de aanwezigheid van reactieve of secundaire eosinofilie rigoureus is uitgesloten, gespecialiseerde diagnostische tests, zoals een beenmergbiopsie, moeten worden uitgevoerd.

Moleculaire en genetische studies zullen veranderingen opsporen die de gestoorde celdeling verklaren. Zo kan men vaststellen of er sprake is van een intrinsiek defect of primaire hypereosinofilie.

De WHO waarschuwt dat criteria als duur van de symptomen, aantal eosinofielen, of orgaanbetrokkenheid meestal arbitrair of vertraagd zijn. Dat wil zeggen, hun aan- of afwezigheid sluit de ziekte niet uit.

Erger nog, ze kunnen pas heel laat in de evolutie van leukemie in aanmerking worden genomen. Laten we niet vergeten dat een vroege diagnose essentieel is om complicaties te voorkomen.

Wat zijn de symptomen van chronische eosinofiele leukemie?

Opgemerkt moet worden dat chronische eosinofiele leukemie vaker voorkomt bij mannen en in het zesde levensdecennium. In deze groepen (Spaanse link) wordt het eerst vermoed.

Wat betreft de symptomen publiceerde de Mayo Clinic (Engelse link) onlangs de kenmerken van een groep patiënten met chronische eosinofiele leukemie. Meer dan de helft had vermoeidheid.

Tweede in frequentie waren maag-darmklachten, zoals diarree, buikpijn, misselijkheid en braken. Kleinere proporties waren gewichtsverlies, hoesten en nachtelijk zweten.

Mensen met chronische eosinofiele leukemie hebben vaak bloedarmoede en lage aantallen bloedplaatjes. Ze kunnen dus symptomen hebben die secundair zijn aan deze aandoeningen. Ze hebben bijvoorbeeld vaak last van herhaalde bacteriële en virale infecties, waarvan ze moeilijk herstellen.

Daarnaast kunnen organen als het hart en de longen worden aangetast. Dat kan leiden tot een levensbedreigende medische noodsituatie. Ook de milt en de lymfeklieren kunnen vergroot zijn.

Huidletsels komen vaak voor, waaronder dermatitis en urticaria.

Behandeling van chronische eosinofiele leukemie

Man met hoofdpijn
Vermoeidheid is een aspecifiek symptoom, maar het aanhouden ervan zou aanleiding moeten geven tot het stellen van een diagnose.

Chronische eosinofiele leukemie is een ernstige ziekte. Indien onbehandeld kunnen eosinofielen verschillende organen in het lichaam binnendringen en beschadigen. Hart en longen zijn meestal het meest aangetast. Echter, elk soort weefsel kan gedurende weken en maanden aangetast raken.

Ook kan de ziekte zich ontwikkelen tot acute leukemie. In dergelijke gevallen wordt de aandoening agressief en wordt de interne productie van leukocyten, rode bloedcellen en bloedplaatjes drastisch verminderd.

Het doel van de behandeling is altijd het verminderen van het aantal circulerende eosinofielen. Het doel hiervan is om weefselinvasie en orgaanschade te voorkomen.

De eerste lijn van initiatie, gevolgd door klinische richtlijnen (Engelse link), is corticosteroïden. Deze ontstekingsremmers combineert men met hydroxycarbamide, interferon alfa of imatinib.

Sommige patiënten krijgen een beenmergtransplantatie. Dit is geen aanbevolen therapie voor alle gevallen. Omdat vrij veel patiënten oud zijn, zijn gunstige resultaten bij het gebruik van hematopoëtische stamcellen niet te verwachten. Men onderzoekt echter nog steeds alternatieven.

Omdat veel mensen echter niet verbeteren met chemotherapie en immunotherapie, worden mogelijkheden onderzocht met genetica (Engelse link). De resultaten zijn veelbelovend, maar deze benaderingen zijn niet voor alle gediagnosticeerde patiënten beschikbaar.

In elk geval is het essentieel om op de signalen van het lichaam te letten. Ga onmiddellijk naar je arts als je een van de bovengenoemde symptomen hebt. Wellicht ook interessant voor jou

Polycythemia vera: oorzaken, symptomen, diagnose en behandeling
Gezonder Leven
Lees het op Gezonder Leven
Polycythemia vera: oorzaken, symptomen, diagnose en behandeling

Polycythemia vera is een beenmergaandoening die levensbedreigende complicaties kan veroorzaken als ze niet goed behandeld wordt.


Alle aangehaalde bronnen zijn grondig gecontroleerd door ons team om hun kwaliteit, betrouwbaarheid, actualiteit en geldigheid te waarborgen. De bibliografie van dit artikel werd beschouwd als betrouwbaar en wetenschappelijk nauwkeurig.


  • Álvarez-Sánchez, J. G., & Opina-Pérez, A. T. (2020). Eosinofilia en sangre y cáncer de ovario: estudio fase I de pruebas diagnósticas. Ginecología y obstetricia de México88(10), 686-691.
  • Amaru R, Peñaloza R, Navia P, Torres G, Arias A. Leucemia eosinofílica: Reporte de un caso clínico. Cuad. Hosp. Clín. 2000;46(2):72-5.
  • Balanchivadze N, Purtell JP, Anderson J, Guo Y, Dobrosotskaya I. A Case of Chronic Eosinophilic Leukemia in a Patient With Recurrent Cough, Dyspnea, and Eosinophilia. Cureus. 2021;13(1):e12654.
  • de Guevara, Y. C. L. (2022). Eosinofilia y cáncer de pulmón. Informe de un caso. Gaceta Médica Estudiantil3(1), 132.
  • Durán, R. (2015). Fisiopatología del asma: una mirada actual. Revista Colombiana de neumología27(3).
  • Klion AD, Ackerman SJ, Bochner BS. Contributions of Eosinophils to Human Health and Disease. Annu Rev Pathol. 2020;15:179-209.
  • Morsia E, Reichard K, Pardanani A, Tefferi A, Gangat N. WHO defined chronic eosinophilic leukemia, not otherwise specified (CEL, NOS): A contemporary series from the Mayo Clinic. Am J Hematol. 2020;95(7):E172-E174.
  • Pagovich OE, Stiles KM, Camilleri AE, Russo AR, Nag S, Crystal RG. Gene therapy in a murine model of chronic eosinophilic leukemia-not otherwise specified (CEL-NOS). Leukemia. 2022;36(2):525-531.
  • Shomali W, Gotlib J. World Health Organization-defined eosinophilic disorders: 2022 update on diagnosis, risk stratification, and management. Am J Hematol. 2022;97(1):129-148.
  • Torres D, Chandía M. Leucemia eosinofílica crónica con respuesta hematológica sostenida tras tratamiento con bajas dosis de imatinib. Rev. méd. Chile  [Internet]. 2014;142(4):516-520.
  • Wang SA. The Diagnostic Work-Up of Hypereosinophilia. Pathobiology. 2019;86(1):39-52.
  • Wechsler ME, Munitz A, Ackerman SJ, Drake MG, Jackson DJ et al. Eosinophils in Health and Disease: A State-of-the-Art Review. Mayo Clin Proc. 2021;96(10):2694-2707.

De inhoud van deze publicatie dient uitsluitend ter informatie. Op geen enkel moment kan deze dienen om de diagnoses, behandelingen of aanbevelingen van een professional te vergemakkelijken of te vervangen. Raadpleeg bij twijfel je vertrouwde specialist en vraag zijn/haar goedkeuring voordat je met een procedure of behandeling begint.