Symptomen van de ziekte van Lyme

01 februari, 2020
Teken hechten zich voornamelijk aan plooien in de huid en kunnen zeer moeilijk te herkennen zijn, omdat ze vaak kleiner zijn dan de kop van een speld.

De ziekte van Lyme is een infectie die wordt overgedragen door bepaalde teken, zoals hertenteken en schapenteken. Deze insecten zijn soms besmet met de Borrelia burgdorferi-bacterie, die ze via een beet op de mens kunnen overbrengen. In het geval van een besmetting verschijnen meestal kort daarna de symptomen van de ziekte van Lyme.

De bacterie wordt voornamelijk gedragen door muizen, eekhoorns en andere kleine zoogdieren. De teek pikt de genoemde bacteriën van deze kleine dieren op, die brengt deze vervolgens op de mens over.

Als de ziekte van Lyme niet vroegtijdig wordt gediagnosticeerd, dan kan dit een groot aantal verschillende gezondheidsproblemen veroorzaken. Als het wel snel wordt gedetecteerd en behandeld dan is het mogelijk om het volledig te genezen. Statistieken geven aan dat de meeste mensen die door een teek worden gebeten de ziekte van Lyme niet krijgen.

Lees ook:
Planten als natuurlijk afweermiddel tegen vlooien en teken

Beginfases

Been met een geïnfecteerde beet

De ziekte van Lyme komt in drie fasen voor. Deze drie fasen zijn:

  • Stadium 1, of vroege of gelokaliseerde ziekte van Lyme. In deze fase heeft de bacterie zich nog niet door het lichaam verspreid.
  • Fase 2, of vroege verspreiding. Dit is wanneer de bacteriën zich beginnen te verspreiden, tussen 36 en 48 uur na de beet.
  • Fase 3, of late verspreiding. Dit is de fase waarin de bacteriën zich al door het lichaam hebben verspreid.

Eerste symptomen van de ziekte van Lyme

De eerste symptomen van de ziekte van Lyme verschijnen meestal enkele dagen nadat je de infectie oploopt. Bij sommige patiënten kan het echter enkele weken duren voordat de symptomen van de ziekte van Lyme verschijnen. De eerste fase omvat symptomen vergelijkbaar met die van griep:

  • hoofdpijn
  • gewrichtspijn
  • spierpijn
  • stijfheid van de nek
  • koorts met koude rillingen
  • algemene malaise en vermoeidheid
  • gezwollen lymfeklieren

Het is ook gebruikelijk (maar niet altijd!) dat een rode uitslag op de plaats van de beet verschijnt. Deze uitslag kan plat of licht verhoogd zijn. In het midden van de laesie zie je een duidelijker gebied.

Deze uitslag wordt erythema migrans genoemd en kan later in verschillende delen van het lichaam verschijnen. Als het onbehandeld blijft, kan de verkleuring 4 weken of langer duren.

Symptomen tijdens vroege en late verspreiding

Potjes met teken

De eerste symptomen van de ziekte van Lyme kunnen net zo snel verschijnen als verdwijnen. Als de ziekte van Lyme echter onbehandeld blijft, dan zal het ernstige gezondheidsproblemen gaan veroorzaken. Zodra je stadium 2 of vroege verspreiding bereikt, is het gebruikelijk om andere symptomen van de ziekte van Lyme te ervaren, zoals:

  • gevoel van zwakte
  • keelpijn
  • ademhalingsproblemen
  • verlamming van de spieren van het gezicht
  • stijfheid en pijn in de rug
  • hartkloppingen (palpitaties)

En wanneer de ziekte van Lyme stadium 3 bereikt, kunnen nog ernstiger symptomen of complicaties van de ziekte van Lyme optreden, zoals onder meer:

  • artritis. Dit uit zich in pijn in gezwollen gewrichten, voornamelijk in de knieën.
  • neurologische problemen. Deze kunnen  meningitis, aangezichtsverlamming van Bell (of parese van de gezichtsspieren) en pijn of gevoelloosheid in de ledematen omvatten. Cognitieve problemen en slaapproblemen kunnen ook deel uitmaken van de klachten.
  • Hartproblemen. Dit is meestal in de vorm van een onregelmatige hartslag, die meestal na een paar dagen verdwijnt.

In enkele gevallen verschijnen ook andere ernstige symptomen. Deze kunnen variëren van ontsteking van de ogen tot hepatitis en ernstige vermoeidheid. Dergelijke omstandigheden doen zich vaak maanden of zelfs jaren voor nadat de patiënt de infectie heeft opgelopen.

Lees ook:
Een pre-hartaanval: belangrijke tips voor herstel

Diagnose en prognose

Bloedtest voor de ziekte van lyme

ِEen duidelijke diagnose wordt meestal bereikt op basis van een bloedtest, de ELISA-test. Deze test is specifiek gericht op de detectie van de ziekte van Lyme. De resultaten van deze test kunnen echter soms negatief zijn in de vroege stadia van de ziekte, zelfs wanneer de infectie aanwezig is.

Als de patiënt tijdens het vroege stadium van de ziekte antibiotica gebruikt, dan betekent dit vaak dat de besmetting niet in een ELISA-test te zien is. In veel gevallen zal de arts eenvoudig een diagnose stellen op basis van de symptomen.

Deze symptomen stellen artsen, samen met de geschiedenis van een patiënt in gebieden waar hij of zij werd blootgesteld aan teken in staat om een diagnose van de ziekte van Lyme te stellen zonder gebruik te maken van bloedonderzoek.  In de late fasen zullen andere tests worden gedaan. Denk hierbij aan een:

  • Elektrocardiogram
  • MRI
  • Echocardiogram
  • Ruggenmergpunctie

Als een patiënt in de vroege stadia van de ziekte met een behandeling kan beginnen, dan is de prognose meestal uitstekend. Wanneer de ziekte meer gevorderd is, kan de patiënt symptomen blijven ervaren, die soms zeer ernstig kunnen zijn.

In een minderheid van de gevallen worden sommige symptomen, zoals artritis of veranderingen in het ritme van het hart chronisch. Let dus goed op je symptomen en ga indien nodig langs je arts.

  • Pérez Guirado, A., et al. “Enfermedad de Lyme: a propósito de dos casos.” Pediatría Atención Primaria 15.59 (2013): e105-e109.
  • Portillo, Aránzazu, Sonia Santibáñez, and José A. Oteo. “Enfermedad de Lyme.” Enfermedades Infecciosas y Microbiología Clínica 32 (2014): 37-42.
  • Taylor, Cassandra M. Skinner, et al. “Enfermedad de Lyme.” Medicina universitaria 9.34 (2007): 24-32.