Hoe bloedingen na de bevalling te behandelen?

9 september 2019
Bloedingen na de bevalling zijn een opmerkelijke doodsoorzaak, vooral in onderontwikkelde landen. Meestal kunnen ze echter worden voorkomen door bepaalde procedures te volgen.

Bloedingen na de bevalling kunnen aanzienlijke risico’s vormen voor vrouwen. Ze zijn wereldwijd zelfs een van de belangrijkste complicaties na de bevalling. Waar worden deze bloedingen door veroorzaakt? Hoe kun je ze behandelen? In dit artikel zullen we je de belangrijkste aspecten van dit probleem laten zien.

Wat zijn bloedingen na de bevalling?

Postpartum-bloedingen worden gedefinieerd als meer dan 500 ml bloedverlies na een vaginale bevalling. Als je een keizersnede hebt gehad, dan neemt dit toe tot 1 liter bloedverlies. Wereldwijd komt meer dan 75% van de complicaties na een bevalling door bloedingen.

Daarnaast zijn bloedingen na de bevalling de belangrijkste oorzaak van moedersterfte in onderontwikkelde landen. Ze veroorzaken wel bijna een derde van de moedersterfte.

Een derde van deze gevallen heeft geen risicofactoren of bekende oorzaken. Daarom weten we dat bloedingen na de bevalling bij elke vrouw kunnen optreden. Er zijn echter vier veelvoorkomende oorzaken van deze aandoening:

  • Baarmoeder-atonie: de vrouw kan de baarmoederspieren niet samentrekken.
  • Trauma’s of verwondingen aan de vagina of baarmoederhals.
  • Achterblijven van stukjes van de placenta door complicaties bij de bevalling.
  • Bloedproppen.

Hoe bloedingen na de bevalling te behandelen?

Het is belangrijk om snel en efficiënt behandeld te worden om moedersterfte te voorkomen. Er zijn tegenwoordig stappen die genomen kunnen worden om postpartum-bloedingen in ontwikkelde landen te voorkomen.

Het sterftecijfer ligt in deze landen nu op 5%. Het is daarom noodzakelijk om op tijd behandelingen te beginnen. Het doel hiervan is om het aantal risicofactoren die je hebt te verminderen.

Lees dit artikel ook eens:
Een vaginale bevalling na een keizersnede, kan dat?

Manage actief je bevalling

Je moet het hele bevallingsproces goed managen

De bevalling omvat ook het uitstoten van de placenta na de bevalling. Hoe meer de baarmoeder samentrekt, hoe korter deze fase van de bevalling duurt. Het zal daardoor ook efficiënter zijn. Als gevolg zal het risico op bloedingen verminderen. Dit kan op verschillende manieren gebeuren.

Ten eerste kun je baarmoedermedicatie toegediend krijgen. Hier zitten stoffen in die de baarmoeder samen laten trekken, waardoor de bevalling korter wordt. Het meestvoorkomende middel dat hiervoor wordt gebruikt is oxytocine.

Op plaatsen waar oxytocine niet verkrijgbaar is, kunnen artsen andere stoffen gebruiken, zoals misoprostol. De arts moet wel zo nu en dan de buik controleren of deze samentrekt zoals zou moeten.

Andere stappen die artsen kunnen nemen zijn onder meer het vroegtijdig vastklemmen van de navelstreng tijdens de extractie van de placenta. Dit is momenteel echter een controversiële praktijk.

Belangrijk om te lezen:
Zwangerschapsziektes die elke vrouw moet kennen

Voorkom uitscheuren van het perineum

Het perineale gebied bevindt zich tussen de geslachtsorganen en de anus. Bij ongecontroleerde bevallingen komt het vaak voor dat vrouwen daar uitscheuren. Het kan vervolgens bloedingen veroorzaken. Dit is de reden waarom sommige vrouwen een episiotomie krijgen. Deze techniek maakt een kleine gecontroleerde inknipping in het perineale gebied.

Dit inknippen is ook effectief om ongecontroleerd bloeden te helpen voorkomen. Het is echter ook goed om toekomstige problemen te voorkomen. Ze kunnen bijvoorbeeld dingen zoals pijn of slecht helende littekens helpen te voorkomen.

Inknippen bij begeleide bevallingen minimaliseren

Soms moeten artsen speciale hulpmiddelen gebruiken om een vrouw te helpen bij de bevalling. Er moeten instrumenten gekozen worden die zo min mogelijk verwondingen veroorzaken. Als dus blijkt dat een begeleide bevalling nodig is, zou de eerste optie een vacuümpomp moeten zijn, in plaats van meteen in te knippen.

Bloedarmoede opsporen en behandelen tijdens de zwangerschap

Bloedarmoede kan bloedingen na de bevalling verergeren

Bloedarmoede kan bloedingen na de bevalling verergeren. De diagnose en behandeling van bloedarmoede tijdens de zwangerschap zijn daarom ook manieren om extra bloedingen te voorkomen.

De behandeling van bloedarmoede kan echter meer afhangen van het op tijd krijgen van supplementen, niet van de hoeveelheid supplementen. We raden daarom alle zwangere vrouwen aan om ijzer- en foliumzuursupplementen in te nemen. Foliumzuur raadt men aan tot de tiende week van de zwangerschap.

Bloedtransfusie

Door bloedingen na de bevalling kun je veel bloed verliezen. Het kan daarom nodig en belangrijk zijn om een bloedtransfusie te krijgen om het bloedverlies te compenseren.

Slotoverweging met betrekking tot bloedingen na de bevalling

Postpartum-bloedingen zijn één van de meestvoorkomende obstetrische complicaties ter wereld die de dood van moeders kunnen veroorzaken. Alle vrouwen lopen het risico om dit te krijgen.

Het is daarom belangrijk dat je je zwangerschap de gehele periode goed onder controle houdt. Het is daarnaast essentieel om zo snel mogelijk  hulp te krijgen om een goede afloop te hebben.

  • Cabrera Ramos, S. (2010). Hemorragia Posparto. Revista Peruana de Ginecologia Obstetricia. https://doi.org/10.1016/j.ogc.2007.06.007
  • Calle, A., Barrera, M., & Guerrero, A. (2008). Diagnóstico y manejo de la hemorragia posparto. Rev Per Ginecol Obstet.
  • Campbell OM, Graham WJ. Lancet Maternal Survival Series Steering Group.Strategies for reducing maternal mortality: getting on with what works. Lancet. 2006; 368 (9543): 1284–99.
  • Khan KS, Wojdyla D, Say L, Gülmezoglu AM, Van Look PF. WHO analysis of causes of maternal death: A systematic review. Lancet. 2006;367 (9516): 1066–74.
  • OMS. (2014). Recomendaciones de la OMS para la prevención y el tratamiento de la hemorragia posparto. Organización Mundial de la Salud. https://doi.org/http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/141472/1/9789243548500_spa.pdf
  • World Health Organization. World Health Organization multicountry survey on maternal and newborn health. Geneva: WHO; 2012