Waar hebben mensen spijt van op hun sterfbed?

Zou het niet intriest zijn als we op ons sterfbed met spijt op ons leven zouden terugkijken? Dat kan je waarschijnlijk enkel beamen. Start daarom vandaag en verander hoe je denkt en leeft, maak je dromen waar en blijf jezelf. Je hoeft het leven van de anderen om je heen niet te leiden.

Hoeveel mensen ken je niet die hun dagelijkse leven opofferen voor zaken in de toekomst? Dit is de voornaamste aanleiding voor het ontstaan van gevoelens van mislukking en het idee dat je je leven aan het verspillen bent. Verval niet in het patroon van denken: doe dit “in het geval dat” of “ik moet dit nu doen om iets beters te hebben in de toekomst…”.

Vaak is de prijs die je betaalt te hoog en het resultaat mager of zelfs onbestaand. Maak je er geen zorgen over dat als je geniet van het heden, je de toekomst zou ruïneren. We weten namelijk helemaal niet hoelang deze toekomst nog zal duren.

We staan hier niet elke dag bij stil, maar vaak komen deze gedachten op wanneer het te laat is, als onverwachte gebeurtenissen het leven op zijn kop zetten, als er iets gebeurt waardoor chaos en ontreddering ons recht in het gezicht aanstaren.

Bronnie Ware, een verpleegkundige die haar leven wijdde aan het verlenen van palliatieve zorg aan stervende patiënten, merkte op dat er ongeveer vijf gemeenschappelijke zaken zijn waar iedereen spijt leek van te hebben op het sterfbed. Haar doel was ons op een ongewone manier aan te zetten om even stil te staan bij onze dagelijkse manier van leven door ons een inzicht te geven in de ideeën, bedenkingen en droefenis van stervende mensen.

Als je deze bedenkingen overleest, kan je niet anders dan eventjes de tijd nemen en stilstaan bij de beslissingen die je zelf neemt elke dag. Maak een evaluatie van wat je hierdoor reeds verloren bent en bedenk dat het merkwaardige gevoel van “spijt” je kan aantonen welke fouten niet meer te maken in het leven. Leer je leven ten volle te ervaren.

En bedenk dat mensen de ongelofelijke eigenschap hebben te blijven denken en groeien tot we onze laatste adem uitblazen.

Trap naar de Hemel

Neem eventjes diep adem. Bronnie Ware onthult bitterzoete gedachten en dromen, de wil om nog te hopen en vooruit te gaan, omwikkeld met de trieste gevoelens van spijt dat men nooit de stappen gezet heeft om deze dromen waar te maken toen het nog mogelijk was. Hieronder nemen we een kijkje naar de meest voorkomende zaken waar stervende mensen spijt over hadden.

1. “Ik heb gedaan wat men van mij verwachtte en had niet de moed mijn eigen weg te volgen”

Dit wordt het vaakst betreurd. Mensen hebben spijt dat ze hun dromen niet nagejaagd hebben. Jezelf blijven in een omgeving waar imitatie de boventoon voert, is extreem moeilijk, maar als je je bedenkt dat we maar een korte tijd hier op aarde hebben om onszelf te ontdekken en de persoonlijkheid te ontwikkelen die we graag willen zijn, klinkt het dan niet beter actie te ondernemen?

Tijdens de routine van alledag blijken deze gedachten vaak goed weggestopt. Het leven snelt je voorbij, terwijl je te druk bezig bent met plannen te maken voor een verre toekomst waarvan je niet eens weet of die ooit realiteit wordt.

De lijst met onvervulde dromen en verlangens wordt steeds langer en met de jaren gaan we veronderstellen dat ze helemaal buiten ons bereik liggen en het onmogelijk wordt om onze doelen te bereiken. Is dat echt zo? Of is veranderen mogelijk?

2. “Ik wou dat ik niet zo hard gewerkt had”

De dagelijkse tredmolen, de stress, geld verdienen om leningen af te betalen of om nog meer spulletjes te kopen die we niet nodig hebben… We leven om te werken, terwijl we eigenlijk zouden moeten werken om te kunnen leven.

Klinkt het idealistisch? In een ideale wereld zouden we ons hart en onze ziel investeren in een baan die we leuk vinden, zonder te moeten lijden onder druk of stress op het werk.

Werk is dan geen hoofdbreken meer of een obstakel dat ons weghoudt van het genieten van de kleine dingen in het leven, zoals meer tijd kunnen doorbreken met onze familie en degenen waarvan we houden.

Deze tip leidt je naar de beslissing om je leven eenvoudiger te maken, tevredener te zijn met wat je vandaag hebt. Maak de verandering nu, zodat je geen spijt hoeft te hebben op je sterfbed van de beslissingen die je niet genomen hebt.

Blijdschap

3. “Had ik maar mijn gevoelens geuit”

Om tevreden door het leven te gaan, is het nodig het beste uit jezelf te halen. Hoeveel keer heb je je mond gehouden uit angst om je ware zelf te tonen? Hoe vaak heb je reeds gezwegen omdat je boos of bang was of te trots, te koppig om de eerste stap te zetten?

Het gaat tegen onze natuur in om te zwijgen en onze gevoelens te verbergen. Expressie en communicatie is onze natuurlijke staat van zijn.

4. “Ik wou dat ik contact gehouden had met mijn vrienden”

Veel te druk, ruzies en discussies, een ander levenspad kiezen en vele andere redenen kunnen ertoe leiden zelfs je beste vrienden uit het oog te verliezen. Contact houden kan soms een moeilijke opgave zijn, maar een goede vriend of vriendin is van groot belang om als tevreden individu door het leven te gaan.

Op het einde van je leven kan het te laat zijn om te uiten wat je altijd al had willen zeggen aan je beste vrienden, omdat je nooit tijd genoeg gemaakt hebt voor hen. Zorg ervoor geen spijt te hebben dat je niet genoeg aandacht besteedde aan degenen die je nauw aan het hart ligt..

Verbondenheid

5. “Ik had graag echt geluk gekend”

In hun jacht naar geluk vergalopperen mensen zich vaak door zich te verliezen in allerlei bezigheden die er niet echt toe doen. Heel wat tijd wordt verspild door nutteloze activiteit. Je denkt misschien dat geluk afhangt van hetgeen je bereikt of wat je kan kopen. Vergis je niet, geluk is een levenshouding.

In de laatste momenten van het leven komen veel mensen tot de ontdekking dat het beter was geweest enkele moeilijke beslissingen te nemen die het hen mogelijk gemaakt zouden hebben een gelukkiger en meer vervuld leven te leiden.

Verpleegster Ware wilde zeker de volgende bedenkingen van patiënten met je delen:

  • Je ziet mensen echt groeien als ze oog in oog komen te staan met hun eigen sterfelijkheid…Ik leerde nooit de ongelofelijke mogelijkheid van mensen te onderschatten om te blijven groeien. Ik heb bijzondere metamorfoses mogen meemaken.”
  • “Elke persoon die ik ontmoette, ervoer dezelfde emoties, zoals woede, angst, ongeloof, verdriet, ontkenning en uiteindelijk aanvaarding. Bijna iedereen vond innerlijke vrede op het einde van de rit.”
  • Hoop en sereniteit lijken altijd ergens aanwezig te zijn tijdens de confrontatie met de dood. Het besef dat je gegroeid bent en dat je je keuzes geaccepteerd hebt, brengt gevoelens van tevredenheid en aanvaarding tijdens het laatste stadium van het leven”.

Ze concludeert dat het leven meer is dan wat je denkt te gaan doen in de toekomst. Het leven is wat nu op dit moment gaande is. Het verleden is voorbij en de toekomst nog niet aan de orde. Leef in het hier en nu.

Geniet van elke dag en sta open voor de keuzes en mogelijkheden die zeker op je pad zullen verschijnen!